Neneh Cherry viert comeback op Vlieland

Achttien jaar liet Neneh Cherry niet van zich horen. Tot er dit jaar een cd verscheen. Zaterdag treedt ze op tijdens Into The Great Wide Open.

Foto AP

‘Er zijn op dit moment eindeloos veel jonge jongens die geweldige nieuwe muziek maken. Maar zelf kan ik toch echt niet de new kid on the block proberen te zijn, dat is onmogelijk.” Neneh Cherry lacht smakelijk, over de telefoon vanuit Zweden. „Ik kan hoogstens de old kid zijn. Een vrouw van vijftig die voor inspiratie samenwerkt met jonge elektronicameesters.”

Zangeres Neneh Cherry was eind jaren tachtig en begin negentig een van de aanjagers van de elektronische sound. Met echtgenoot Cameron McVey en geestverwanten als Tricky, Massive Attack en Portishead verbreidde ze de destijds onbekende combinatie van hiphopbeats en springerige instrumentaties met haar hit Buffalo Stance (1988). Na een afwezigheid van achttien jaar verscheen dit voorjaar het album Blank Project, dat ze maakte met het Britse elektronicaduo RocketNumberNine. De muziek klinkt bijna improviserend en jazz-achtig: los en hoekig in nummers als Naked en het prachtige Out Of The Black. De beats zijn soms stroef, maar krijgen tegenwicht van Cherry’s wulpse zang.

Cherry groeide op in de bossen bij Stockholm, daarna vertrok ze met haar moeder en stiefvader, trompettist Don Cherry, naar Amerika, waar ze op haar vijftiende van school ging en naar Londen vertrok om de punkscene te versterken. Ze speelde in wilde bands als The Slits en Rip Rig & Panic, waarna ze muzikant McVey tegenkwam. Inmiddels hebben ze twee volwassen dochters en wonen ze na enige omzwervingen weer in Cherry’s oude huis in Zweden. „Deze zomer nam ik steeds de trein naar Kopenhagen en vloog van daaruit naar allerlei festivals voor optredens”, zegt Cherry.

Zaterdag zal ze samen met RocketNumberNine te zien zijn tijdens Into The Great Wide Open, het driedaagse festival op Vlieland dat deze festivalzomer afsluit. „We spelen dan onze plaat, en één oud nummer, Buffalo Stance.” Ze reist in haar eentje, zegt ze. „Soms gaat Cameron mee, we werken nog steeds samen. Cameron was de eerste die ooit zei dat ik zelf liedjes moest gaan maken. Hij zei ‘Je hebt iets te zeggen, schrijf het op’. In de praktijk gaat het zo dat ik een begin maak en het met hem samen uitwerk.”

De hiaat van achttien jaar was het gevolg van de grote verwachtingen die succes en sterrendom met zich meebrachten. „Ik wilde niet meer. Ik had kinderen en wilde de verantwoordelijkheid voor zo’n veeleisende carrière niet op me nemen. Maar een paar jaar geleden kreeg ik weer zin in het muzikale creëren. Allerlei ideeën kwamen boven, en toen de kinderen groot genoeg waren, besloot ik dat het zover was. Ik schreef de nummers met Cameron, en samen met RocketNumberNine besloten we ze snel op te nemen. De spontane energie past bij de inhoud van de liedjes, die hebben een zekere urgentie. Ook het feit dat ik al lang geen cd had gemaakt, vroeg om snelheid, anders zou ik te veel gaan nadenken.”

Of haar toekomst in de muziek zal liggen, kan ze niet zeggen. „Zover kan ik niet kijken. Ik ga zo eerst eens wandelen in het bos. Eekhoorntjesbrood plukken voor het eten.”