Druk op de veilingknop bezegelt niet altijd de koop

Deze rubriek belicht elke dinsdag kwesties uit het bedrijfsleven waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Vandaag: de gevolgen van per ongeluk of roekeloos handelen.

Een notaris drukt bij de internetveiling van een bedrijfspand per ongeluk op de ‘Mijn’ knop, bij een bedrag van 5,5 ton. Heeft hij dat pand gekocht? De bank die het liet veilen, vindt van wel, gesteund door de veilingnotaris. De bank claimt nu ruim een miljoen euro, de èchte koopprijs. De betreffende notaris had niet in de gaten dat de 5,5 ton exclusief bijkomende kosten was. De echte totale koopsom ligt net boven één miljoen. De notaris had niet begrepen welk systeem van opbod en afslag het veilinghuis hanteerde.

De civiele rechter in Rotterdam moest in kort geding (voorlopig) beoordelen of de overeenkomst ‘perfect’ was. Dus nagaan of in een eventuele bodemprocedure vermoedelijk ook een veroordeling tot betaling zal volgen.

De rechter stelt vast dat de notaris nooit een miljoen voor dit pand had willen betalen, maar ècht 5,5 ton. Gezien de veel lagere waarden die de huurder en diverse taxateurs er aan toekenden, is 1 miljoen „buitengewoon hoog”. Als de bodemrechter over de veilingnotaris zou oordelen, zou diens beslissing best wel eens kunnen worden afgekeurd, schrijft de kortgedingrechter. Bovendien heeft bij deze veiling de verkoper zich het recht voorbehouden om een bod eventueel af te wijzen. Een koop komt daarom niet tot stand door een druk op de Mijn-knop, maar door ‘gunning’. Zo’n veiling is niet meer dan een openbare uitnodiging om een aanbod te doen. Deze notaris heeft met de druk op de knop wel iets verklaard, maar niet dit rechtsgevolg gewild. De bank werd ook binnen een paar minuten gewaarschuwd. Die kon dus niet op betaling vertrouwen. De rechter wil daarom niet op een later oordeel vooruitlopen. De notaris hoeft (vooralsnog) niet te betalen.