opinie

    • Marcel van Roosmalen

Jengelmomenten en het ingestorte winkelgenot

In het Algemeen Dagblad maakte ik kennis met het woord ‘jengelmoment’. Het woord beviel me meteen, het paste bij me als een warme jas in de winter. Feitelijk is mijn leven een groot jengelmoment. Ik jengel de godganse dag en om mij heen wordt ook volop gejengeld.

Volgens mijn oude moeder van 82, die er qua jengelen ook wat van kan – gisterochtend om negen uur begon ze telefonisch al weer te jengelen met de vraag of ik namens haar met de belastingdienst wilde bellen. „Ze zijn al open.” – begon mijn gejengel al op jonge leeftijd. Het eerste woordje dat ik sprak was niet het vurig gehoopte ‘mama’ of ‘papa’ maar ‘hebben’.

Maar goed, daar ging dat krantenartikel niet over. Het ‘jengelmoment’ waar het AD over berichtte speelde zich af bij de kassa in de supermarkt, een plek waar vette en zoete snacks dusdanig in het zicht liggen opgestapeld dat kinderen er automatisch om beginnen te zeuren.

Ik ploegde het artikel door en stuitte op een quote van Jaap Seidell, hoogleraar voedingsleer aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij zei: „Nederlandse supers krijgen steeds meer klachten van ouders die zeggen dat ze niet meer kunnen winkelen met hun kinderen vanwege het gezeur.” Ik las het nog een keer om er zeker van te zijn dat ik las wat ik las, maar het stond er toch echt: „Nederlandse supers krijgen steeds meer klachten van ouders die zeggen dat ze niet meer kunnen winkelen met hun kinderen vanwege het gezeur.”

Dus als het kind een jengelmoment heeft, gooien de ouders haast automatisch de winkelkar vol lekkernijen om zich na het afrekenen te beklagen bij de servicebalie over het ingestorte winkelgenot. Ja, ze hadden snoep gekocht, maar dat wilden ze niet en dus werd er gejengeld om maatregelen.

Zo lustte ik er nog wel tien.

Zelf had ik een paar weken geleden tegen mijn zin in een hybride fiets voor mezelf gekocht, maar ik had er nog amper op gefietst, dat dan toch niet. Aan wie lag dat? Aan mezelf natuurlijk, maar ook aan het weer en aan die fietsenwinkel aan de Middenweg met z’n veel te grote etalage.

Hij zal het ongetwijfeld niet zo meta bedoeld hebben maar Jaap Seidell raakte de kern van de Nederlander anno 2014. We stapelen jengelmoment op jengelmoment en na de zwakte volgt de natuurlijke reflex om op zoek te gaan naar een schuldige om bij te klagen.

    • Marcel van Roosmalen