Exclusief op nrc.nl: beluister hier het nieuwe album van Robert Plant

Albumcover van Robert Plants tiende solo-album Lullaby and...The Ceaseless Roar. Foto Warner

Tot en met donderdag kun je hier, exclusief in Nederland, het nieuwe album van voormalig Led Zeppelin-frontman Robert Plant beluisteren. Lullaby and… The Ceaseless Roar komt pas 5 september uit, maar vanaf vandaag kun je ‘m hier al in z’n geheel horen.

Beluister Lullaby and… The Ceaseless Roar:

Led Zeppelin schreef rockgeschiedenis

De Britse muzikant Robert Plant wordt samen met gitarist Jimmy Page gerekend tot één van groten van de rockgeschiedenis. Samen met drummer John Bonham vormde Plant in 1967 de band Band of Joy. Daar kwamen gitarist Jimmy Page en bassist John Paul Jones bij, en samen werden ze The New Yardbirds. Die naam loosden ze uiteindelijk voor Led Zeppelin. Als LedZep schreven de vier vanaf 1968 geschiedenis met gitaarnummers die steunden op blues en later hun weg vervolgden naar de hardrock, heavy metal en folkrock als Stairway to Heaven, Kashmir en Immigrant Song.

Het eerste album, getiteld Led Zeppelin, kwam uit in 1969, daarna volgden Led Zeppelin II (1969) en Led Zeppelin III (1970). Met Led Zeppelin deel vier uit 1971 hadden ze het meeste succes, zowel commercieel als artistiek. Van dat album komt ook Stairway to Heaven. Daarna volgden nog de albums Houses of the Holy (1973) en Physical Graffiti (1975), waarna de band er een tijdje mee stopte. Kort daarna, in 1980, overleed drummer Bonham, en daarmee kwam ook een einde aan het LedZep-tijdperk. De band wordt gezien als één van de meest successvolle, innovatieve en invloedrijke bands ter wereld.

Plant ging solo verder

Plant ging verder als solo-artiest en twee jaar na het einde van Led Zeppelin bracht hij zijn eerste solo-album Pictures at Eleven uit. In zijn LedZep-dagen haalde hij voor zijn teksten inspiratie uit de klassieke en Noorse mythologie, spiritualiteit en filosofie, maar ook uit de Lord of the Rings-boeken van Tolkien. Plant staat ook bekend om zijn zangkwaliteiten, met name om zijn hoge uithalen. Zijn zanginvloed hoor je tegenwoordig bijvoorbeeld terug bij de Australische progrock-band Wolfmother.

Plant en zijn muzikale invloeden en samenwerkingen

Onder invloed van Page’s zucht naar verschillende muzikale ervaringen maakte Plant in zijn LedZep-tijd verre reizen, naar bijvoorbeeld Noord-Afrika. In zijn solo-carrière put hij nog vaak uit die ervaringen. In 1984 had Plant een korte muzikale hereniging met Jimmy Page, waarbij ze Jeff Beck betrokken om The Honeydrippers te vormen. Hun remake van het Phil Phillips nummer Sea of Love werd een redelijke hit. In de loop der jaren werkte Plant met nog veel meer artiesten samen, onder wie bluegrass-artieste Alison Krauss. De afgelopen twee jaar speelde Plant met zijn meest recente band, de Sensational Spaceshifters, waarmee hij eerder dit jaar ook op Pinkpop stond. Met de Spaceshifters brengt hij volgende week zijn eerste studio-album en tevens tiende solo-album uit, Lullaby and…The Ceaseless Roar.

Robert Plant and the Sensational Spaceshifters spelen LedZep-nummer Whole Lotta Love op Pinkpop 2014:

Lullaby and… The Ceaseless Roar: Vier ballen

NRC-muziekrecensent Jan Vollaard boog zich over de nieuwe Plant-plaat en kwam tot de volgende vier-ballen-conclusie:

“Er schuilt een opvallende contradictie in Robert Plants hardnekkige weigering om mee te doe aan een reünie van Led Zeppelin. Met zijn oude bandmaat Jimmy Page voert hij daarover een schaduwgevecht in de media: Page wil heel graag en is zelfs bereid de oude hardrocksound te laten varen voor een meer akoestische benadering. Het merkwaardige van Plants weigergedrag is dat hij bij recente optredens met zijn eigen band The Sensational Space Shifters juist heel veel Zeppelin-materiaal speelde. Op Pinkpop vertolkte hij daarnaast maar één song uit zijn solo-oeuvre, dat met tien albums in de 34 jaar sinds de dood van drummer John Bonham inmiddels groter is dan dat van zijn oude band.

Toch is er maar één keer luisteren naar zijn nieuwe album Lullaby and… The Ceaseless Roar voor nodig om in te zien dat Robert Plant floreert bij de samenwerking met anderen. De elf songs van het beheerste, folkachtige album hebben weinig gemeen met de dwingende stormkracht die Led Zeppelin zelfs in akoestische nummers kon oproepen. Op 66-jarige leeftijd ziet Plant er geen kwaad in om achterover te leunen en een mildere toon aan te slaan, zoals hij het ook al deed op het prachtige duo-album Raising Sand (2007) met countryzangeres Alison Krauss. Zijn stem heeft niet meer de agressieve uithalen van de man die aan de wieg stond van de hardrock, maar een gezandstraalde berusting waarmee hij kan zalven en ontroeren.

Twee covers van oude folksongs zetten de toon voor een album dat op een prettige manier kabbelt, zonder af te doen aan de urgentie van de muziek. In het uit 1928 stammende Little Maggie komen Afrikaanse, Amerikaanse en Arabische invloeden subtiel bij elkaar. Lead Belly’s Poor Howard krijgt een make-over die herinnert aan de manier waarop Paul Simon etnische invloeden samenbracht op zijn Graceland-album. Met een arsenaal aan muziekinstrumenten uit alle werelddelen (bendir, djembé, tehardant, tabal, omnichord, banjo) schept Plant een multicultureel popgeluid in zelfgeschreven songs als Rainbow en House of love, tijdloos in hun rijkdom aan klankkleur en melodie. In Turn it up bezingt hij de spirituele kracht die van muziek uit kan gaan: “The radio inside this car / brings guidance from above.”

De gelouterde Robert Plant ontstijgt op zijn beste solo-album Lullaby and… The Ceaseless Roar alles wat hij eerder deed. Zijn reputatie als zanger van Led Zeppelin heeft hij allang niet meer nodig om zijn plek in het magisch centrum van de populaire muziekgeschiedenis op te eisen.”

Robert Plant - Lullaby and…The Ceaseless Roar komt 5 september uit op Nonesuch / Warner Bros Records

    • Judith Laanen