Guus Geluk

Lezers van het weekblad Donald Duck kennen Guus Geluk, bij wie het geluk aan komt waaien. Als hij op straat een papiertje opraapt is het altijd een lot waar de hoofdprijs op valt, en als hij in een winkel komt is hij de honderdduizendste bezoeker die gratis mag winkelen.

Zo’n geluksvogel is ook de Amerikaan Rex Sinquefield. Hij heeft een eigen vliegtuig, een paar van de mooiste huizen in de staat Missouri, en hij kan het zich veroorloven om tientallen miljoenen weg te geven aan schaken, muziek en vooral aan zijn politieke idealen: het bestrijden van vakbonden, minimumloon, openbare scholen en inkomstenbelasting.

Op vrijdag 15 augustus bezocht Sinquefield samen met zijn vrouw en de Amerikaanse grootmeester Yasser Seirawan het Max Euwe Centrum in Amsterdam. Rex Geluk was de 75.000ste bezoeker en kreeg cadeautjes. De mensen van het Euwecentrum bezweren dat het toeval was dat deze geluksvogel net op het goede moment binnenkwam, en ik geloof hen.

Sinquefield moest terug naar zijn hoofdkwartier Saint Louis, omdat daar vanaf afgelopen woensdag het toernooi om de Sinquefield Cup wordt gespeeld, met zes deelnemers die twee keer tegen elkaar spelen: Carlsen, Aronian, Caruana, Nakamura, Topalov en Vachier-Lagrave.

Het wordt het sterkste toernooi uit de schaakgeschiedenis genoemd, wat alleen klopt als je niet met de ratinginflatie rekening houdt. Las Palmas 1996, een dubbelrondig toernooi met de zes besten van de wereld (Kasparov, Anand, Kramnik, Karpov, Topalov en Ivantsjoek), kan niet overtroffen worden.

Maar goed, een geweldig toernooi is het zeker in Saint Louis. En in de eerste ronde, afgelopen woensdag, werd er een geweldige partij gespeeld door de Fransman Maxime Vachier-Lagrave en wereldkampioen Magnus Carlsen.

Vanaf het begin kijk je je ogen uit. Een vlijmscherp openingsnieuwtje van Vachier-Lagrave, al op de achtste zet in een eeuwenoude opening. Als in een middeleeuwse theologische discussie botste een onweerstaanbare kracht – de aanval van Vachier – op een onbeweeglijk object: de verdediging van Carlsen. Het feest eindigde in remise door eeuwig schaak.

Maxime Vachier-Lagrave - Magnus Carlsen, Saint Louis 2014

1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. d4 exd4 4. Pxd4 Lc5 5. Pb3 Lb6 6. Pc3 Pf6 7. De2 a5 8. e5 Nu al een nieuwtje. Het schaakspel blijkt onuitputtelijk. 8...0-0 9. exf6 a4 Zo wint zwart zijn stuk terug, want 10. Pd2 gaat niet wegens 10...Te8. 10. Pd5 Te8 11. Le3 axb3 12. Dg4 g6 13. Lc4 Pb4 Zo kan zwart zich net verdedigen. Voor het eerst dacht Vachier-Lagrave nu lang na. 14. Pxb4 d5 15. Df4 dxc4 16. 0-0 bxc2 17. Pd5 Wit dekt pion f6 en dreigt mat te geven met 18. Dh6, wat ook op 17...Dxd5 komt. 17...Te6 18. Dxc4 Lxe3 19. fxe3 b5 20. Dc5 Lb7 21. Pe7+ Nu kan het remise worden door 21...Txe7 22. fxe7 Dd2 23. Tf2 Dd1+ 24. Tf1 Dd2 met zetherhaling. 21...Kh8 Carlsen vecht door. 22. Dxc2 Taa6 23. Tac1 Misschien had Vachier-Lagrave het latere eeuwig schaak hier al gezien. Toch was 23. Tad1 nauwkeuriger. 23...Txf6 24. Txf6 Txf6 25. Dxc7 Dd2 Zelfs voor Carlsen was het onmogelijk om hier te zien dat 25...Dd3 sterker was. Er is dan geen eeuwig schaak en wit zou met 26. Dc3 een slechter eindspel moeten spelen. 26. Db8+ Kg7 27. Dg8+ Kh6 28. Df8+ Kh5 29. Tc5+ g5

Zie Diagram

30. Txg5+ Met zijn dame op d3 zou zwart hier 30...Kh4 (een bijna bovenmenselijke zet) 31. g3+ Kxg5 32. Dg7+ Tg6 33. De5+ f5 hebben, waarna wit uitgepraat is. 30...Kxg5 Met zwarts dame op d2 maakt 30...Kh4 geen verschil, het is altijd eeuwig schaak. 31. Dg7+ Tg6 32. De5+ f5 33. h4+ Kh5 34. Dxf5+ Kh6 35. Df8+ Kh5 36. Df5+ Kh6 37. Df8+ Kh5 38. Df5+ Remise.

    • Hans Ree