Opinie

    • Youp van 't Hek

Papegaaienmonumentje

Youp van ’t Hek

Afgelopen donderdagavond zat ik in een Amsterdamse tram. Lijn 1 om precies te zijn. Een oude man tegenover mij vertelde dat hij mij de avond ervoor op de televisie had gezien en dat hij dat best ontluisterend vond. Omdat ik bij de EO zat. Bij die gereformeerde Pauw & Witteman, zoals hij het journalistenduo Knevel & Van den Brink noemde. Waarom ik geen grap over die rare Knevel met zijn idiote vliegrampvragen had gemaakt? Hij noemde hem Andries Knekel en moest daar zelf hard om lachen. Ik zei dat ik dat wel had gedaan, maar dat ze dat stukje eruit hebben geknipt. Ik zat er niet live. Mijn bijdrage was al opgenomen. De oude man vroeg zich af of dat mag van God. Mag je van onze schepper knippen in de goddelijke teksten van een cabaretier?

„Dat moet zelfs van God”, zei ik, „we zijn niet op de wereld om te lachen.”

„Die goden zijn inderdaad zelf ook geen lachebekjes”, zuchtte hij, „van Allah mag je ook al bijna niks! Ja, je vrouw verminken en in doeken wikkelen!”

Hij zei dat hij uit de kroeg kwam. Had hij de hele middag gezeten. Geoefend voor het WK Comazuipen. Vond ie zelf geestig. Of ik de loting van Ajax had meegekregen? Hij vond het jammer dat we Louis niet hadden geloot. Die konden we op dit moment met het tweede nog kloppen. Met Sjakie Swart in de spits. Ik vertelde hem dat Louis helemaal dit jaar niet meedoet in Europa.

„En volgend jaar ook niet”, lachte hij en begon luidruchtig over ene Avé Maria van 75 miljoen, die Manchester United moet redden.

„75 miljoen! Wat een armoe”, zuchtte hij diep en begon over VI Oranje.

„Wat zullen die Snor en die Gijp een lol hebben na hun zure zomertje. Hun leven krijgt zomaar opeens weer helemaal zin. Nou het mijne nog!”

Toen vroeg hij of mijn leven zin had.

Ik zei dat ik daar al een dikke zestig jaar mee worstel, maar dat ik dat geen onprettige vechtpartij vind.

„Zal ik jou eens wat zeggen Youpie: die vliegramp heeft een hoop levens gekost, maar ook een hoop mensen gered. Opeens heeft een deel van ons land weer een doel. Moet je dit lezen!”

Hij frommelde een krantenberichtje uit zijn zak en gaf het aan mij. Ik las dat er op dierenbegraafplaats De Aarde in het Limburgse Grashoek binnenkort een monument komt voor de dieren die omkwamen bij de vliegramp met de vlucht MH17 in Oekraïne. Het toestel had waarschijnlijk 15 dieren aan boord. In elk geval twee honden, papegaaien en duiven.

„Nou jij weer”, zei hij toen ik het gelezen had. Hij had het bericht gekregen van iemand in de kroeg. Die had het niet uit een satirisch studentenblaadje, maar uit mijn eigen NRC geknipt.

„Ik kan niet wachten tot het monumentje klaar is”, lalde hij door de verder bijna lege tram, „zullen we dan een busje huren en er met een clubje heen gaan om een krans te leggen? Zullen er ook stoffelijke papegaaienresten geborgen zijn? En liggen die dan onder dat monument? Dat we daar niet voor de kat zijn viool staan te rouwen. En wat gingen die honden eigenlijk doen in Kuala Lumpur? Emigreren? Of gewoon een korte vakantie? Misschien wel sekstoerisme? Omdat die zwerfhonden daar goedkoop te naaien zijn! Hier zie je toch geen straathonden meer? Misschien is bij die raketaanval wel een van de duivenhokken in dat vliegtuig opengegaan en vlogen die beestjes hun vrijheid tegemoet. Elk nadeel heb zijn voordeel. We zijn failliet aan alle kanten.”

Waarop hij smalend vervolgde: „Weet je dat er gisteravond op RTL4 een programma is uitgezonden waarin je mensen televisie zag kijken? Dus je kijkt als kijker naar mensen die televisie zitten te kijken! En dat trok een miljoen kijkers! En ik las ook dat een zekere Jerich Parzival, een paard dat net zo raar draaft als die knollen van Anky, onlangs met succes is geopereerd aan hartritmestoornissen. Wat doen we met de aambeien van de cavia? Denk je ook niet dat Jozias van Aartsen weer aan vakantie toe is? Zo hard gewerkt deze week!”

Waarop hij hoofdschuddend opstond en zichzelf wankel de nacht in stommelde.

    • Youp van 't Hek