Met de voeten in de hemelse modder

Is er eten na de dood? Als prelude op het naderende einde van deze kookrubriek verkende ik deze maand enige culinaire aspecten van het hiernamaals. De gastronomische grenzen tussen hemel en hel blijken te vervagen, net zoals op aarde het onderscheid tussen goed en kwaad op het bord steeds minder evident is. Wij, menselijke zielen, kunnen niet anders dan met de voeten in de aarde en het hoofd in de wolken onze schamele gastronomische fantasieën projecteren op het hiernamaals. In dat licht is hemelse modder de signature dish van de zinzoekende thuiskok.

Een recept voor hemelse modder heeft eerder in deze rubriek gestaan. Daar gaat rauw ei in, niet zonder risico voor zieken, peuters en bejaarden. En we willen toch niet dat ze voortijdig gaan hemelen. Deze keer daarom een simpel recept op basis van slagroom, veel slagroom. Ook niet echt gezond, maar dat manifesteert zich pas op termijn.

Breek de chocolade in stukjes en smelt ze in de magnetron. Begin met 1,5 minuut op 700 watt en verleng zo nodig de tijd met telkens 30 seconden. Roer tussendoor, want de blokjes houden hun vorm en lijken niet te zijn gesmolten. Alternatief: smelt de chocolade ‘au bain marie’ in een kom boven een pan fluisterend kokend water. Roer 1,5 dl slagroom door de gesmolten chocolade. Laat de gesmolten chocolade nog wat afkoelen. Klop de rest van de slagroom met de suiker tamelijk stijf. Laat hem niet te stijf worden omdat anders de chocolade en de slagroom zich moeilijk laten mengen. Spatel een kwart van de geklopte slagroom behoedzaam door de gesmolten chocolade en daarna de rest. Verdeel de mousse over vier bakjes of coupes. Laat ze in de ijskast ten minste 1,5 uur opstijven. Garneer ze eventueel met frambozen.

En is er eten na de dood? Laat het er maar niet op aankomen, geniet op aarde hemels.

    • Joep Habets