Gesink kan weer met de besten mee omhoog na hartoperatie

Alejandro Valverde won de rit en pakte de leiderstrui. Maar vlak achter de Spanjaard reed Robert Gesink sterk

Robert Gesink op de Alto Cumbres: „Na die hartritmestoornissen en de operatie moet je het vertrouwen herwinnen.” Foto ANP

Vergeet de eindeloze medische testen, de eenzame trainingskilometers en zelfs de voorbereidingswedstrijd een paar weken geleden in Polen. Hier en nu, in de eerste echte bergrit van de Vuelta, is de ultieme test voor Robert Gesink na zijn hartoperatie in mei. Steil omhoog over een rechte weg van 4,6 kilometer aan de rand van de Sierra Nevada. Tussen de beste wielrenners van de wereld, in de brandende zon. Weg met die angst en twijfels in het hoofd, alles of niets. „Ik ben volle bak omhoog gereden”, sprak de kopman van Belkin aan de finish in La Zubia met nauwelijks verholen jubel. Tiende in de rit, zevende in het klassement. Alles.

Alejandro Valverde won gisteren op verbluffende wijze de zesde etappe in de Ronde van Spanje en pakte daarmee ook de leiderstrui starten. De Spaanse routinier legde de groep met favorieten vanaf de voet van de klim direct een moordend tempo op. Zo werd de beklimming van de Alto Cumbres, met stukken tot 13 procent stijging, één lange afvalrace. Alleen de allerbesten konden volgen. Gesink zat erbij. Pas in de laatste kilometer werd het tempo hem te machtig. Om uiteindelijk 33 tellen te verliezen op Valverde, die met een venijnig sprintje Chris Froome en Alberto Contador versloeg. Terug aan de top.

Op 6 mei werd Gesink (28) geopereerd aan de hartritmestoornissen, die hem in toenemende mate parten speelden. Ooit gold de lange Achterhoeker als gedoodverfde opvolger van Joop Zoetemelk als winnaar van de Tour de France. Hij tekende grote contracten, was meteen de leider van zijn ploeg. Maar topprestaties (vijfde in de Tour van 2010) werden overschaduwd door stevige tegenslagen. Het overlijden van zijn vader, harde klappen in de Tour, voor het oog van heel Nederland bovendien. Intussen fietste hij al jaren met het geheim dat hij last had van zijn hart. En steeds vaker met de angst dat het fout zou aflopen, zoals in de Giro van vorig jaar en de Ronde van het Baskenland dit seizoen.

Na een geslaagde operatie bleef hij lang in de luwte. Gesink voelde zich niet sterk genoeg voor de Tour, viel bovendien op trainingskamp in de Sierra Nevada. Tijdens de Tour maakte hij trainingskilometer in Amerika, naar de 4.301 meter hoge Pikes Peak bij Colorado Springs bijvoorbeeld, zijn vrouw in een Amerikaanse slee erachter voor de proviand. En in de Ronde van Polen testte hij zichzelf begin augustus voor het eerst weer in wedstrijdverband. Vooral bergop verlegde hij zijn grenzen, zonder opvallende daguitslagen eindigde hij ‘gewoon’ als achtste in het eindklassement.

Maar waar hij echt stond? In 2008 werd Gesink al zevende in de Vuelta, een jaar later zesde, net als in 2012 – zijn laatste topprestatie in een grote ronde. Hij verlengde onlangs alvast zijn contract bij de ploeg, die met Lotto en Brandloyalty nieuwe sponsors vond. Als kopman, of als mentor van het toptalent Wilco Kelderman?

Gisteren bleek Gesink net ietsje beter dan zijn 23-jarige ploeggenoot, die een plaats achter Laurens ten Dam als veertiende eindigde. Maar ach wat, klasseringen. „Het is na die hartritmestoornissen en de operatie toch weer dat je het vertrouwen moet herwinnen”, stelde Gesink vanmorgen in zijn column in de Telegraaf. Dat was de echte winst op de Alto Cumbres.

    • Maarten Scholten