Column

Wellicht laatste week voor Knevel en neefje

Dieptepunt: emmer ijswater met Raymann.

Er zijn talkshows waar het publiek een kaartje voor moet kopen, of op z'n minst lid worden van een omroep. Knevel & Van den Brink (EO) belooft daarentegen op internet 12,50 euro te betalen voor uw aanwezigheid.

De marktwaarde van deze late night talkshow ten opzichte van de concurrentie valt ook uit te drukken in relatieve kijkcijfers, nu Humberto Tan weer is begonnen met het tweede seizoen van RTL Late Night. Die versloeg de concurrentie van NPO 1 maandag met 1,1 miljoen tegen 550.000, zeg maar de helft dus.

Dit is de laatste week van de zomerprogrammering en maandag neemt Pauw (VARA) het stokje weer over. Het is denkbaar dat we Knevel & Van den Brink nooit meer op deze plaats terug zullen zien keren. Schaakt u even mee?

De late avond is een begeerd plekje. In 2007 mocht de EO de zomervakantie van Pauw & Witteman vullen, ook al om te voldoen aan de roep om een rechtser geluid bij de publieke omroep. Dit jaar kwam er ook de winterstop bij voor Andries en Tijs. Maar de komende kerstvakantie en wintersportperiode mag Jinek (KRO) het gat op rechts vullen. De kans is groot dat ze ook wel haar zomervakantie beschikbaar wil stellen als vervangster.

Een verstandig netmanager zal niet snel de voorkeur geven aan matig scorend provinciaal rechts boven de ambitieuze glamour van de ook niet zo linkse Eva. Bovendien werkt zij voor een fusieomroep (KRO-NCRV) die in Hilversum meer ruimte krijgt dan de op zichzelf staande EO. Dus volgens Bartjens (maar die heeft het niet voor het zeggen bij de NPO) maken de EO-collega’s alleen nog een kansje in 2015, als Pauw (VARA-BNN) zou teleurstellen.

Een roemloos einde gun je niemand met een lange staat van dienst. Zowel Knevel als Van den Brink is in de loop van de afgelopen zeven jaar gegroeid naar minder gereformeerdheid, en dat geldt in nog hogere mate voor hun redactie. De keuze van de gasten was niet slechter dan bij Pauw & Witteman. Regelmatig zaten er experts die weliswaar overal op komen draven, maar naar wie je toch altijd graag luistert: Christ Klep, Beatrice de Graaf, Martin Visser, Pieter Waterdrinker, Antoine Bodar, Maarten van Rossem.

Het grootste probleem bleef de toon, de krampachtigheid van de presentatie, het gebrek aan wereldwijsheid. Er wordt schooljongensachtig opgekeken tegen „de misschien wel beste scheidsrechter van de wereld” Björn Kuipers. Het live laten inspreken van een tekst bij een fragment uit Rail Away wordt gepresenteerd als een ware sensatie.

Het dieptepunt van vooral willen laten weten dat je er ook bij hoort, was vorige week het in ontvangst nemen van een emmer ijswater voor het goede doel, samen met Jörgen Raymann.

Knevel bleef de gewichtige oom die op verjaardagen wil laten zien hoe vlot hij is, Van den Brink het getalenteerde neefje dat in zijn schaduw mee mag doen, mits hij niet te veel praatjes heeft. Maar zijn charmante Adieu God? is echt van een ander kaliber dan Andries, Knevels kwezelige wijnkeldergesprekken.

Net als Jeroen Pauw is Tijs van den Brink solo beter, en vooral echter, dan in een duopresentatie. Maar die redactie moet de EO vooral bij elkaar houden. Die is zijn gewicht in goud waard.