Verkrachting van onschuld

Wyatt Neumann is vader en fotograaf. Volgens sommigen is hij bovenal ‘ziek’ en ‘pervers’. Afgelopen jaar maakte Neumann een rondreis door Amerika. Samen met zijn dochter Stella, twee jaar oud. Onderweg maakte hij foto’s van maisvelden, motelkamers en iconisch lange, geelgestreepte wegen. En van zijn dochter. Soms is ze naakt, soms draagt ze een prinsessenjurk. Het is lente.

Hij portretteerde haar peuterplezier: hoe ze zichzelf bewonderend bekijkt in de spiegel op het toilet van een benzinestation, hoe ze trampolineveert op een motelbed, een dansje doet op een parkeerterrein. Op één foto heeft ze haar handen in haar broek. Ze staat erbij als een cowboy: buik vooruit, voeten stevig op de grond.

Neumann gebruikte zijn website en Facebookpagina om de foto’s te verspreiden. Op internet barstte het los. Pedojagers en radicale christenen beschuldigden hem van pornografie. Hij ging het gesprek aan; de dialoog die zijn werk op gang bracht, vond hij interessant: het liet de gretige verkrachting van onschuld zien.

Uiteindelijk werden de foto’s verwijderd, door duivelbestrijders met hackerkunsten. Neumann liet het er niet bij zitten. Hij verzamelde alle reacties en hing de verwijten en scheldwoorden als onderschrift bij zijn foto’s, „in een mooie lijst, in een mooie galerie, in een mooie overzichtstentoonstelling”. Als een moderne Baudelaire kneep hij de duisternis uit tot er een beetje schoonheid tevoorschijn kwam.

De titel van de fotoserie dankt hij aan een hater: I’M SORRY FOR YOUR CHILDREN

Neumanns strijdlustige respons deed me denken aan een initiatief van schrijver A.H.J. Dautzenberg. In 2012 stelde hij een bloemlezing samen uit de bedreigingen die pedofielenvereniging Martijn ontving. De scheldwoorden in dichtvorm leveren iets bijzonders op, omdat er stiltes vallen tussen woorden die niet voor reflectie zijn bedoeld (de bundel Smerig gezwel wat je bent is gratis te downloaden, misschien kunnen de kersverse HEMA-haters er nog inspiratie uithalen).

Waar Neumann zijn vrolijke dochter ziet, zien sommigen alleen maar kwaaie bedoelingen: in hun wereld liggen demonen niet op elke straathoek klaar voor de aanval, maar onder elke stoepsteen. De pedopolitie stampt en schreeuwt, naar eigen zeggen om demonen de kop in te drukken, maar ze raken verslaafd aan hun eigen rebellie.

Er staat geen muziek aan, en toch horen ze het hellevuur, in hun hoofden knettert het als een technobeat. Opgezweepte dansers van het kwaad. Zulke fanaten halen altijd hun gelijk, want voor ieder waanverwijt is wel een nieuwsbericht te vinden, ter bewijs.

Het enige antwoord van Neumann was schoonheid. Daar kun je in elk geval een tentoonstellingsruimte of boek mee vullen.

    • Simone van Saarloos