Deze Amerikaanse heavy metalgitarist is pas echt ‘big in Japan’

Screenshot YouTube

Tien jaar na zijn verhuizing naar Japan kan metalgitarist Marty Friedman niet meer over straat lopen zonder herkend te worden. Hij verscheen 600 keer op tv, en dat alleen maar omdat hij zijn liefde voor Japanse pop volgde. Rolling Stone zocht de gitarist op en dat leverde uniek inkijkje in de Japanse muziekcultuur op.

Kans is groot dat hier Momoiro Clover Z niemand wat zegt. Megadeth allicht wel. De overeenkomst tussen beide bands: Marty Friedman. De voormalig gitarist van Megadeth - die groep rondom dat ene bandlid dat begin jaren tachtig uit Metallica werd getrapt en het daar soms nog steeds moeilijk mee heeft - besloot eind jaren negentig te migreren naar Japan.

Schoolmeisjes en metal

De reden? Friedman is dol op Japanse pop, die voor een buitenstaander bizar lijkt: nummers met een koor van honderd man over snoeiharde metal, of zestig akkoorden in één song, waar dat hier meestal zes zijn. Neem Babymetal, een band waarin drie Japanse schoolmeisjes over snelle gitaarriffs guitige teksten zingen. Het resultaat is wonderlijk (en scoort in de Japanse hitlijsten):


Friedman over zijn liefde voor Japanse muziek:

“De hoeveelheid informatie in een liedje is zo groot, dat als je het zou reduceren tot data, je veel meer vindt dan in Westerse populaire muziek.”

Rolling Stone zocht de Amerikaan op en vond een lokale grootheid. Want Friedman kwam kort na zijn verhuizing al gauw in contact met zanger Aikawa Nanase die hem vroeg om mee te spelen. Een groot groot tv-netwerk volgde: of de Amerikaan wat zag in een tv-show.

“Ze wilden dat ik Japanse traditionele songs ging spelen en die vervolgens mengde met heavy metal. Op die manier moesten kijkers en de gasten in de show lachen om de overeenkomsten tussen twee ogenschijnlijke ongerelateerde genres. Wie anders kon dat doen?!?”

Zo werd Friedman Hebimetal-San (mr. Heavy Metal). Anno 2014 is hij met zijn krullenbos al 600 keer op de Japanse tv geweest.


Hij geldt als een beroemdheid, compleet met schnabbels bij een kookprogramma. Maar belangrijker: hij schrijft songs voor Japanse popbands. Nog steeds metal, maar een beetje anders.

“Ik hou van agressieve muziek, death metal en zulk soort spul. Maar die teksten… dat satanische gedoe. Moet dat nou echt?”

En dus krijg je dit:


Meer bij Rolling Stone.

    • Philippus Zandstra