De Parijse buitenwijk ontvluchten

Even de armoede uit de banlieue vergeten. Jaarlijks logeren vijfhonderd Franse kinderen in gastgezinnen in Nederland en België. Opdat hun ouders kunnen werken.

Voor heel even ruilt hij het kleine appartement in een buitenwijk van Parijs in voor een vrijstaande woning in een groene wijk in Dronten. Daar kan de zevenjarige Yann buiten spelen in het park. Of, wanneer het regent, binnen met Playmobil. Thuis, in het achttiende arrondissement van Parijs, speelt hij vooral binnen. Yann heeft het daar niet breed. Zijn Nigeriaanse moeder werkt zich een slag in de rondte om de eindjes aan elkaar te knopen. Vanwege haar financiële situatie moet ze in de vakanties extra werken. Daarom wordt Yann al vanaf zijn derde levensjaar via gastoudervereniging Symbiose ondergebracht in een gastgezin in Nederland. Inmiddels spreekt hij dan ook vloeiend Nederlands, zegt de dochter van de gastouders. Deze zomer kwam de jongen weer vier weken naar Dronten. Op de eerste dag is hij sip omdat hij zijn moeder mist. Maar dat gaat al snel beter.

Jaarlijks vertrekken vijfhonderd kinderen uit de buitenwijken van Parijs naar Nederland en België om hun vakantie door te brengen in een gastgezin. Het gastgezin betaalt zeventig euro en de ouder van een kind zestig. De veelal Afrikaanse ouders van de kinderen kwamen volgens de voorzitter van Symbiose, Youri Delporte, naar Frankrijk omdat ze dachten dat ze het daar beter zouden krijgen.

Symbiose bestaat al meer dan twintig jaar in deze vorm. Wekelijks melden zich nieuwe kandidaten aan voor een plekje in een gezin. Delporte noemt dat „soms een beetje zorgwekkend”. Want het aantal gezinnen dat een ‘vakantiekind’ wil opnemen groeit niet even hard als het aantal geïnteresseerden. Momenteel staan 55 jongens en meisjes op de wachtlijst van gastoudervereniging Symbiose.

Dat zijn, zegt Delporte, kinderen tot acht jaar oud aangezien gastgezinnen niet snel oudere kinderen opnemen. Gezinnen willen liever een kind dat als het ware elke zomer met het gezin mee groeit. Hoe ouder een kind, hoe lastiger dat wordt.

Het elfjarige zusje van Yann verblijft ook vanaf jonge leeftijd in de vakantie in een gastgezin. Ze is ouder dan acht, maar mag blijven komen zolang beide partijen dat willen.

De wachtlijst ontstaat volgens mede-oprichter van de organisatie Ruwert Kuipers doordat binnen de jongere generatie potentiële gastgezinnen beide partners werken. Ze hebben andere prioriteiten en geen tijd of zin om een kind te herbergen. Is dat een bedreiging voor de organisatie? Kuipers: „In zoverre dat de gastgezinnen vergrijzen. Ik moet wel zeggen: als de nood aan de man komt, zijn er altijd gezinnen die een extra kind in huis willen nemen.”

Het afscheid van zo’n gezin is volgens Delporte na elke vakantie moeilijk. Wie weet was dat de reden dat Yann dit jaar twintig minuten te laat aankwam bij de bus om te vertrekken naar Parijs. Er is een tijd van komen en gaan. Maar er is ook een tijd van terugkomen. In de volgende vakantie zit Yann gewoon weer in de bus. Vanuit de buitenwijk in Parijs naar het vrijstaande huis met tuin in de groene wijk in Dronten.

    • Evy van der Sanden
    • Anne van Gelder