Lieve familie en vrienden,

De vermoorde journalist schreef brieven in gevangenschap, maar die werden ingenomen. Daarom liet hij een medegevangene (die werd vrijgelaten) een brief van buiten leren. Foleys familie heeft de brief openbaar gemaakt.

Ik herinner me dat ik naar het winkelcentrum ging met pa. Of een hele lange fietstocht maakte met ma. Ik herinner me zo veel geweldige dingen met het gezin, die me in gedachten meenemen uit deze gevangenis. De dromen van familie en vrienden nemen me mee en vullen mijn hart met geluk.

Ik weet dat jullie aan me denken en voor me bidden. En ik ben zo dankbaar. Ik kan jullie voelen, vooral wanneer ik bid. Ik bid dat jullie sterk mogen blijven en dat jullie mogen blijven geloven. Ik heb echt het gevoel dat ik jullie kan aanraken, zelfs in deze duisternis, als ik bid.

We zitten met z’n achttienen in een cel, en dat heeft me geholpen. We hebben elkaar, om lange gesprekken te voeren over films, onbelangrijke dingen en sport. We speelden spelletjes en daarvoor maakten we gebruik van de rommel in onze cel... zo konden we dammen, schaken en risken... we hadden een hele competitie opgezet, soms waren we dagen bezig om strategieën te verzinnen voor een wedstrijd van de volgende dag, of voor een lezing. Het spelen van spelletjes en het les geven aan elkaar hielp ons de tijd door te komen. Dat was een enorme steun. We herhaalden verhalen en lachten om de spanning weg te nemen.

Op sommige dagen voelde ik me zwak, op andere dagen sterk. We zullen zo dankbaar zijn als iedereen bevrijd is; maar natuurlijk verlangen we vooral naar onze eigen vrijheid. We proberen elkaar aan te moedigen en kracht te delen. We krijgen nu iedere dag beter te eten. We hebben thee, en af en toe koffie. Veel van het gewicht dat ik het afgelopen jaar was kwijtgeraakt heb ik weer teruggekregen.

Ik denk vaak aan mijn broers en zus. Ik herinner me dat ik weerwolf speelde in het donker met Michael, en zo veel andere avonturen. Ik denk aan hoe ik Mattie en T. achterna rende door de keuken. Ik word blij als ik aan hen denk. Als er nog wat geld op m’n bankrekening staat, dan wil ik dat het naar Michael en Matthew gaat. Ik ben zo trots op je, Michael, en dankbaar voor de gelukkige jeugdherinneringen die ik heb, en ik ben jou en Kristie dankbaar voor de meer volwassen herinneringen.

En grote John, wat heb ik ervan genoten jou en Cress te bezoeken in Duitsland. Bedankt dat jullie me welkom heetten. Ik denk vaak aan RoRo en probeer me voor te stellen hoe Jack is. Ik hoop dat hij het karakter heeft van RoRo.

En Mark... op jou ben ik ook zo trots broer. Ik denk aan je, daar aan de westkust, en ik hoop dat je wat kunt snowboarden en kamperen. Ik herinner me vooral dat we samen naar de Comedy Club in Boston gingen en dat we elkaar na afloop stevig omhelsden. Bijzondere momenten zorgen ervoor dat ik hoop blijf koesteren.

Katie, ik ben zo trots op je. Jij bent de sterkste en de beste van ons allemaal!! Ik denk eraan hoe hard je werkt, om mensen te helpen als verpleegster. Ik ben zo blij dat we konden sms’en voordat ik gevangen genomen werd. Ik bid dat ik naar je bruiloft kan komen... nu klink ik net als oma!!

Oma, neem alsjeblieft je medicijnen, maak wandelingen en blijf dansen. Ik ben van plan je mee uit te nemen naar Margarita’s als ik thuiskom. Wees sterk, want ik heb jullie hulp nodig om mijn leven terug te winnen.

Jim