Lieve familie en vrienden,

Brief van James Foley Journalist James Foley werd in 2012 in Syrië door IS ontvoerd en werd vorige week onthoofd. Toen hij vastzat, werden zijn brieven in beslag genomen. Foley liet een medegevangene, een zekere Diana, die afgelopen juni bevrijd zou worden, een brief volledig onthouden. Die is gisteren door zijn familie vrijgegeven.

Ik herinner dat ik naar de Mall met pap ging. En een heel lange fietstocht met mam. Ik herinner me zoveel geweldige familiegelegenheden die me uit deze gevangenis halen. Dromen van familie en vrienden halen me hieruit en geluk vult dan mijn hart.

Ik weet dat jullie aan me denken en voor me bidden. En ik ben dankbaar. Ik voel jullie allen, speciaal als ik bid. Ik bid voor jullie allen om sterk te blijven en om te geloven. Ik kan echt voelen dat ik jullie kan raken, zelfs in deze donkerte als ik bid.

Achttien van ons worden samen vastgehouden in een cel, wat mij heeft geholpen. We hebben elkaar om eindeloos lange conversaties te houden over films, trivia, sport. We hebben spelletjes gespeeld die werden gemaakt uit brokstukjes die we in onze cel vonden... we hebben manieren gevonden om checkers (Amerikaans dammen), schaak en Risk te spelen. En we hebben toernooien gehouden, waarbij we sommige dagen besteedden aan het voorbereiden van strategieën voor de wedstrijd of de lezing van de volgende dag.

De spelletjes en het onderwijs hebben ons geholpen om de tijd door te komen. Ze zijn een enorme hulp geweest. We herhalen verhalen en lachen om de spanning te breken.

Ik heb zwakke en sterke dagen gekend. We zijn zo dankbaar als iemand wordt bevrijd; maar natuurlijk verlangen we naar onze eigen vrijheid. We proberen elkaar aan te moedigen en onze kracht met elkaar te delen. We krijgen nu beter eten en ook dagelijks. We krijgen thee, soms koffie. Ik heb wat van het gewicht dat ik afgelopen jaar heb verloren, weer terug. Ik denk heel veel over mijn broers en zus. Ik herinner me het spelen van Weerwolf in het donker met Michael en zo veel andere avonturen. Ik denk over het achtervolgen van Mattie en T rond het keukenaanrecht. Het maakt me gelukkig als ik over hen nadenk. Als er enig geld is overgebleven op mijn bankrekening, wil ik naar Michael en Matthew gaan. Ik ben zo trots op je, Michael en dankbaar voor gelukkige herinneringen aan mijn kindertijd en jou Kristie voor gelukkige herinneringen aan mijn volwassen jaren. En Big John, hoe graag bezocht ik jou en Cress in Duitsland. Dank voor jullie welkom. Ik denk veel aan RoRo en probeer me voor te stellen hoe Jack is. Ik hoop dat hij RoRo’s persoonlijkheid heeft.

En Mark... zo trots ook op jou broeder. Ik denk over jou aan de Westkust en hoop dat je wat aan het snowboarden en kamperen bent. Ik herinner speciaal hoe we samen naar de Comedy Club in Boston gingen met een grote omhelzing daarna. Deze speciale momenten houden mij vol hoop.

Katie, zo trots op jou. Jij bent de sterkste en de beste van ons allen. Ik denk eraan hoe hard jij werkt met het als verpleegkundige helpen van mensen. Ik ben zo blij dat wij sms’ten vlak voordat ik gevangen werd genomen. Ik bid dat ik naar je huwelijk kan komen... nu klink ik als oma.

Oma, slik alsjeblieft je pillen, ga wat wandelen en blijf dansen. Ik wil je mee uit nemen voor Margarita-cocktails als ik thuis ben. Blijf sterk omdat ik je hulp nodig heb om mijn leven weer terug te krijgen.