Handje

Voor mijn werk op Schiphol moet ik er representatief uitzien: hoge hakken, business-jurkje, blonde opgestoken haren. Dit trekt ’s ochtends in de trein al de nodige mannenblikken. Toch doen ze hun best dit zo min mogelijk te laten opvallen. Een krant schijn je ook ondersteboven te kunnen lezen.

Op het perron voel ik een handje op mijn bil. Ik kijk om. Gelukkig, het is een klein jongetje. Hij vraagt: „Ben jij stewardess?’’ Ik zeg: „Nee, ik werk op kantoor.’’

Het jongetje draait zich om en roept luid over het perron: „Papa! Ze werkt gewoon op kantoor, hoor!! Moet ik haar nummer vragen?”

    • Marie-Claire Putman