Het drama in Honduras e.o.

Wie het reisadvies van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken over Honduras leest, vergaat al gauw de lust om naar dit Midden-Amerikaanse land te vertrekken. Geweld en criminaliteit in het hele land, een gevolg van georganiseerde misdaad en jeugdbendes. Diverse gebieden in het noorden en oosten zijn gevaarlijk als gevolg van gewelddadige drugshandel. Onbewaakte grensovergangen zijn onveilig door de smokkel van drugs, wapens en gestolen auto’s. Gewapende overvallen, verkrachtingen, afpersingen en ontvoeringen komen dagelijks in het land voor, ook in het verkeer. Het wordt afgeraden om na zonsondergang de straat op te gaan.

Wie deze litanie heeft gelezen, zal zich vervolgens afvragen: wie wil er eigenlijk nog in dat land wonen? Het antwoord is: steeds meer Hondurezen nemen zelf de wijk. Zij vluchten veelal naar de Verenigde Staten of trachten dat te doen. Net als inwoners van de buurlanden El Salvador en Guatemala. Onder hen bevinden zich duizenden kinderen. Afkomstig bijvoorbeeld uit het Hondurese San Pedro Sula, dat de reputatie heeft de gevaarlijkste stad ter wereld te zijn. Geteisterd, zoals gisteren beschreven in deze krant, door moorden van straatbendes en drugskartels die bijna nooit worden bestraft.

Waar Afrikaanse vluchtelingen een probleem vormen voor de Europese Unie, zijn de Midden-Amerikaanse vluchtelingen dat voor de Verenigde Staten. Ze betalen duizenden dollars aan mensensmokkelaars, bendes die hun een vals beeld van hun toekomst in de VS voorschotelen. Daar aangekomen – als dat al lukt – zijn ze in een land dat over hun lot politiek diep verdeeld is. President Obama, die sprak van een „humanitaire crisis”, krijgt het Congres niet zo ver dat hij meer geld krijgt voor zijn aanpak, ook niet als dat bedoeld is voor betere grensbewaking. En ook niet na het pleidooi van de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, om kinderen die in hun eentje de VS weten te bereiken, als vluchteling te erkennen. Obama’s immigratiewet, die illegalen uitzicht op Amerikaans burgerschap bood, maakt ook geen kans.

De Hondurese regering vroeg vorige maand om een mini-Marshallplan: financiële hulp van de VS om de armoede te bestrijden. President Otto Pérez Molina van Guatemala bepleitte zelfs dat dat alle Midden-Amerikaanse migranten in de VS automatisch een vluchtelingenstatus zouden moeten krijgen. Ongetwijfeld kan Amerikaanse hulp vruchtbaar zijn en is armoede een deel van het probleem. Maar de echte oplossing ligt toch echt in Honduras en de andere landen zelf: pak de moorddadige bendes aan; zij zijn de oorzaak van het dramatische vluchtelingenprobleem.