Ouderdom

Op het metrostation zag ik een oud-collega. Ik schrok. Wat was die man in een paar jaar tijd veranderd! Helemaal grijs en verrimpeld.

Terwijl ik groetend naar hem toe liep, keek hij me verrast en vragend aan. Alsof hij mij niet meer herkende. „Ouderdom”, zei hij verontschuldigend. Weer schrok ik. Ook ik was blijkbaar ouder geworden.

Ik herstelde me en vroeg: „Hoe gaat het met jou, Wim?”

Hij was Wim niet.

Mirjam Killian

    • Ik