Farro-salade

illustratie jet peters

Je hebt buitenlandse supermarkten, en je hebt buitenlandse supermarkten. Dat heb ik deze zomer mogen ervaren. Aan de ene kant heb je de Franse en Italiaanse megasupers met zijn kingsize slagerijen en goed gesorteerde groenteafdelingen, aan de andere kant zijn er de Oost-Europese grootgrutters waar het voornamelijk draait om de kwantiteit, en niet om kwaliteit.

Ritjes naar de lokale Auchan zijn al jaren het hoogtepunt van een gemiddelde campingdag, dus de verwachtingen waren hooggespannen toen ik op een zonnige middag de auto voor een enorme Bosnische supermarkt parkeerde. Viel dat even flink tegen.

Want ondanks het astronomische winkeloppervlakte viel er verrekt weinig te halen.

Zonder dollen: er stonden stellingen van zeker tien meter lang en twee meter hoog, volledig gevuld met blikjes paté voor op brood. Je kon kiezen uit maar liefst twee verschillende smaken: naturel en pikant. Aan de andere kant van de winkel zag ik lange rijen ingeblikte tonijn en hoge stapels ingeblikte sardines, in het koelschap lagen wat plakjes worst en op de groenteafdeling kon je ui, knoflook, lichtgroene paprika’s en tomaten krijgen.

En dat was het wel ongeveer.

Wat ik daar precies heb meegemaakt? Nou niets wat het vermelden in de krant waard is in ieder geval. Wel het vermelden waard is de kilo farro die ik in de buurt van Napels uit het schap viste.

Farro is een oeroud Italiaans graan en heeft een nootachtige smaak. Hier in Nederland is het vooral te koop bij de natuurwinkel of in de Mediterrane speciaalzaak. Je kunt de graankorrels net als de Italianen in een goedgevulde soep verwerken, of je maakt er net zoals ik een frisse salade van.

    • Stéphanie Versteeg