Spoon rekt de rockband-formule

Op hun onlangs verschenen achtste cd, They Want My Soul, laat het Amerikaanse Spoon horen dat er nog rek zit in de rockband-formule. Verdwenen zijn de blazers, die een paar cd’s geleden als gangmakers werden ingezet, nu is er plaats voor een enkele synthesizer op de achtergrond. Dat zorgt in bijvoorbeeld het prachtige ‘Inside Out’ en ‘Do You’ voor een extra laag ruimtelijke bijgeluiden als een twinkelende sterrenhemel boven het zwaardere rockgeluid. Spoon speelt aangename rockliedjes met een lompere klank dan in dit door verlangen en lichte wanhoop gekleurde genre de gewoonte is. De drums zijn stoer, en gitaar en piano vallen zwaar in, Britt Daniel declameert op schorre toon de teksten. Met hints naar de onmacht van oude helden als The Replacements – en met zo nu en dan een kreet zo gepijnigd als Kurt Cobain, omgeven door atmosferische keyboardklanken – is Spoon zowel nostalgisch als eigentijds.

    • Hester Carvalho