opinie

    • Hans Beerekamp

Paprika’s invriezen in Jaar van het Paard

Simon Schama in ‘Story of the Jews’

Het was een slechte zomer voor grensoverschrijdende wolven en ontsnapte vogelspinnen. Dat er half augustus toch nog over komkommers werd gesproken, had een letterlijke betekenis. Er was zelfs een mevrouw in het Achtuurjournaal (NOS) van zaterdag die meldde paprika’s te gaan invriezen, om onze tuinders een hart onder de riem te steken. „Poetin, hè?” voegde ze er ter verduidelijking aan toe.

Je zult maar vier weken met vakantie zijn geweest, verstoken van alle media. Normaal gesproken zou dat best verstandig zijn, maar in dit jaar dat Chinese astrologen aan het Paard toeschrijven (energiek, volatiel, gunstig voor reizen) was zo’n nieuwsretraite geen optie. Mijn welgemeende dank gaat uit naar Nieuwsuur (NOS/NTR) dat aan het begin van de zomer een handige app lanceerde, waarmee je elke aflevering waar ook ter wereld op internet bekijken kunt. Tot voor kort was dat vaak geblokkeerd, wegens internationaal niet beschikbare sportfragmenten.

Ik heb dus, soms met enige vertraging, in een ruim half uur per dag de hoofdlijnen kunnen volgen: de zich snel evoluerende nieuwe rouwrituelen (vooral aan dat applaus voor een lijkstoet moet ik nog steeds wennen), de op een duel in een western lijkende dreiging aan de Oekraïense oostgrens, maar ook de schermutselingen in het Midden-Oosten.

Opvallende nieuwkomers in het nieuws zijn daar de yezidi’s, een religieuze minderheid die zeer geschikt is voor televisie: niet alleen door de felle kleuren die ze dragen, maar vooral wegens het talent van vrouwelijke woordvoerders om hun doodsnood in emotionele termen over het voetlicht te brengen.

Er zal ongetwijfeld weer veel kritiek op Nieuwsuur zijn geweest, want vooral in verslaggeving over Gaza kun je het per definitie niet goed doen. Ik was er heel tevreden over, vooral omdat snel veranderende nieuwsfeiten en geruchten in kort bestek deskundig worden geduid.

Als je ergens behoefte aan hebt in roerige tijden is het aan herkenbare patronen. Judit Neurink, verslaggever in Erbil, reikte zaterdag in Nieuwsuur zo’n inzicht aan. Ze was tot de conclusie gekomen dat de yezidi's het meest te vrezen hadden van hun eigen Arabische buren, die zich bij de Islamitische Staat hadden aangesloten om te kunnen uitvoeren wat ze al zolang hadden willen doen.

Het paste volledig in het beeld dat historicus Simon Schama zondag schetste in de BBC-serie Story of the Jews, nu ook uitgezonden door de Joodse Omroep. Geëmotioneerd vertelde hij in het Litouwse dorp waar zijn moeders familie ooit gewoond had, dat de genocide er al in 1941 begonnen was, lang voor de nazi’s toe waren aan de Endlösung. Het waren de Litouwse buren, die de Joden van de sjtetl Plungé eerst een maand opsloten zonder eten en drinken en de overlevenden vervolgens dwongen hun eigen graf te delven. Daar kwam geen trein of gaskamer aan te pas.

    • Hans Beerekamp