Muziek-ontmoeting in Ensemble Judique

Argentijnse volksmuziek speelt hoofdrol in het verhaal dat Ensemble Judique op het Grachtenfestival brengt, zegt slagwerker Dominique Vleeshouwers.

Een jonge violiste, beeldschoon en netjes westers opgevoed, ontmoet in een Amsterdams café een Argentijn met bandoneon. Het meisje moet blozen, raakt in de ban van de wilde tango maar is ook bang om haar comfortzone te verlaten.

Angst en aantrekking vormen een spanningsveld in de muziekvoorstelling Por favor! van Ensemble Judique, te zien tijdens het Grachtenfestival Amsterdam. Dat de voorstelling genres laat botsen, is symbolisch. „We vertellen verhalen met muziek”, zegt artistiek leider Dominique Vleeshouwers. „Dit verhaal schreven we zelf, en het gaat ook over ons. We studeerden allemaal aan het conservatorium, maar hoe zit het met de rest van de wereld? Waarom kennen we van de Argentijnse muziek alleen Piazzolla? Argentijnse volksmuziek speelt in Por favor! een belangrijke rol.”

De musici van Ensemble Judique zijn gemiddeld 24 jaar oud. De samenstelling is onorthodox. „Ik begon eerst een duo met violiste Julia Weeda”, zegt slagwerker Vleeshouwers. „‘Judique’ is een samentrekking van onze voornamen, al denken veel mensen dat het iets Joods betekent. Maar het repertoire voor viool en slagwerk is te beperkt. Qua melodie, akkoorden en bas vullen een cello, klarinet en extra viool ons mooi aan.”

Die ongewone mix heeft nadelen: het ensemble is vooral toegewezen op arrangementen. Maar de voordelen vindt Vleeshouwers groter. „We spelen licht klassiek met een vleugje entertainment. En aan elk van onze voorstellingen ligt een concept ten grondslag. Daar heeft het grote publiek steeds meer behoefte aan dan aan een losse reeks composities. Ik kom zelf uit een vrij amuzikale familie, dus ik weet hoe moeilijk het is om de grotere groep te bereiken”, zegt hij.

De bruggetjes die de klassieke muziekwereld naar het bredere publiek maakt, worden gelukkig steeds talrijker, vindt hij. „ Denk aan de Yellow Lounge, of het Nederlands Philharmonisch dat in Paradiso speelt. Maar het blijft voor velen moeilijk om dit op een smaakvolle manier te doen. Dan is bijvoorbeeld de programmering onsamenhangend, of weet men niet de beoogde doelgroep te bereiken.”

Om die reden mikt Ensemble Judique niet op concertzalen maar op festivals. „Daar komen brede doelgroepen samen. Bovendien heeft het praktische voordelen om tijdens zomerfestivals te spelen, want veel van onze leden studeren nu in het buitenland.” Het blijft moeilijk om als jong ensemble aan de bak te komen. „Het kost tijd, we moeten onze kwaliteit gaan bewijzen. En combinaties maken met onze ongewone samenstelling is lastig. Aan het Nederlands Blazers Ensemble nemen we een voorbeeld. En gezien de vele festivals in Nederland, België en Duitsland maak ik me over de toekomst niet zo’n zorgen.”

    • Floris Don