Opinie

    • Simone van Saarloos

Lowlands: niets voor meisjes

Dit weekend was ik ingehuurd als seksismespotter op Lowlands. Omdat iedere algemene observatie uiteindelijk een arrogante uitvergroting van de eigen ervaring is, dacht ik terug aan mijn eerste keer Lowlands, tien jaar geleden. Na een filerit naar het festivalterrein, dook ik met buikkrampen een dixi-hok in. Mijn onderbroek zat vol bloed. Er was geen toiletpapier.

Ik wilde me dat zomerweekend van 2004 zo vaak mogelijk wassen. Maar in het douchehokje dat ik na een uur wachten wist te bemachtigen, liep het water niet door. In de voetenkuip dreef een tampon, gezwollen, als een muis met een blauw staartje.

Een jaar later maakte ik op een rugbytoernooi iets soortgelijks mee: ik werd getackeld en zag dat er, ongeveer een armlengte van mijn neus, een gebruikte tampon op het veld lag. Iemand moest die tijdens een harde hit in de buik zijn verloren, plop, als bij een Thaise ping-pong show. Op het rugbytoernooi, waar het merendeel van de spelers uit mannen bestond, waren de sanitaire voorzieningen niet bepaald ondersteunend.

Kortom, je kunt het seksisme op ieder event meten aan de rondslingerende tampons. Maar inmiddels heb ik een Mirenaspiraaltje en word ik nooit meer ongesteld. Om seksisme te spotten moet ik verder kijken dan mijn menstruatie lang is. En dan zie je:

- Alle grote, afsluitende acts zijn mannelijke artiesten.
- Zelfs wie tot zeven uur ’s ochtends danst, treft geen enkele vrouw achter de draaitafel.
- De inhoudelijke randprogrammering – Lowlands University en een filosofische lezingenreeks – kent welgeteld één vrouw op vijftien slimmeriken.

Zulke serieuze kanttekeningen horen echter niet bij Lowlands. Het festival probeert - zoals ieder succesvol massaproduct - zo apolitiek mogelijk te zijn. In een interview verklaart directeur Eric van Eeerdenburg dat Lowlands voor iedereen is: “Geert Wilders is ook op het festival geweest.”

Rapper Le1f wordt bovendien aangekondigd als feestjesbouwer, expliciet ‘ondanks de onderliggende activistische LGBT-boodschap. Le1f is gewoon lief’. Geen Pussy Riot-taferelen in Biddinghuizen. Aan emancipatie is geen lol te beleven. Wij hebben discoballen en stroboscopen om onszelf te verlichten. De moshpit in de Titty Twister drijft op drugsenergie, niet op anarchisme.

Gisteren stapte ik de feesttent uit, recht in een modderplas. Geschrokken van de plotse wisseling in reliëf, sprong ik terug. Twee mannen commentarieerden: “Niets voor meisjes, modder”. Dankzij de regen, die dit weekend in korte, penetrerende buien neerkwam, was het gehele festival misschien wel ‘niets voor meisjes’. Gelukkig maken poncho’s iedereen vormloos.

    • Simone van Saarloos