Grachtenfestival buiten de grachten

Het Grachtenfestival treedt dit jaar buiten de grenzen. Tot ver buiten de grachten, van het Hembrugterrein in Zaanstad tot Diemen, zijn er activiteiten. De muziek strekt van Wagnerhits met verbijsterend veel noten tot jazz en pop op de harp.

Zangeres Laura Polence en gitaristDaniel de Moraes spelen op een tot podium omgebouwde afvalschuit. Foto Maarten Hartman

De Amsterdamse Grachtengordel groeit tijdens het Grachtenfestival uit tot over de Amsterdamse stadsgrenzen. Het begon ooit met wat concerten in het zicht van de Westertoren. Nu strekt de zeventiende editie met 250 concerten en 700 veelal jonge musici op 71 locaties zich tien dagen uit van het Hembrugterrein in Zaanstad tot de voormalige schuilkerk De Hoop in Diemen, 21 kilometer van elkaar verwijderd.

De maximale omvang is wel bereikt, zegt festivaldirecteur Mirjam Barendregt. Met tegen de 60.000 bezoekers moet het niet nóg drukker worden op het festival, dat op de zaterdag in het laatste weekend met het Prinsengrachtconcert massa’s mensen naar het centrum van Amsterdam trek. In het openingsweekeinde was de drukte al minder dan vorig jaar. Er kwamen 18.000 bezoekers, zo meldde de organisatie, beduidend minder dan de 25.000 van vorig jaar.

Er is spreiding naar de wijken, een kwart van de evenementen is gratis. Zo kijken jonge en oudere bezoekers van het winkelcentrum Over het Y naar de kinderopera Koninginnesoep van Opera Dolleboelja. Twee zangers en een pianist met een sprookjesverhaal op muziek van Bernstein, Verdi en Mozart, inclusief de fameuze aria van de Koningin van de Nacht.

De extraverte harpist Remy van Kesteren, vorig jaar winnaar van de Grachtenfestivalprijs, opende zaterdag met het eerste van zijn drie concerten in het nieuwste Amsterdamse muziekzaaltje: het Concertgemaal aan de Landsmeerderdijk in Noord, een oud poldergemaal uit 1879, negen jaar ouder dan het Concertgebouw. Hij speelt met violiste Merel Vercammen verstilde en heftige Zuid-Amerikaanse muziek. In zijn volgende concerten doet hij aan pop en jazz.

Er is veel jazz in dit jaar waarin Amsterdam World Jazz City is. De jonge garde laat zich horen op een ponton bij het Leidsebosje. De Jazz Focus Big Band, een uitbundig swingend leerorkest van de Muziekschool Amsterdam, klinkt zeer volwassen met prima soli van instrumentalisten en zangeres Mathilde Emanuel. De salonboot Monne de Miranda vaart door de Herengracht terwijl de virtuoze Iraanse mondharmonicaspeler Hamid Reza Behzadian en gitarist Wouter Poot lichte jazzy muziek en ook bossanova spelen. Schuberts Ständchen past er prima bij. In het Staetshuys speelt pianist Camiel Boomsma bewerkingen van Wagnerhits met verbijsterend veel noten.

De succesvolle regisseur Lotte de Beer van het Nieuw Nederlands Operafront wil tijdens vier opmerkelijk fantasievolle en vermakelijke opvoeringen van Mozarts Così fan tutte in de Stadsschouwburg wat rechtzetten in het verhaal. De cynische Alfonso vindt dat zijn vrienden Ferrando en Giulielmo naïef zijn met hun geloof in onwankelbare liefde. De jongens bewijzen zelf het tegendeel door elkaars vriendin te versieren. De Beer verwijt Alfonso alle jonge liefde kapot te maken. Maar ze vergeet de schijnheiligheid van de jongens, die de meisjes de schuld geven van alle ellende.

    • Kasper Jansen