De keuken van de buren

Grootmoedermarketing is niet zonder risico. Want kookte ze wel zo goed? Zet oma op de verpakking van fabrieksgebakken pannenkoeken en mogelijk wenden mensen zich er subiet van af. Herinnering aan zwarte, maar van binnen ongare koeken.

Er is een industriële koekenbakker die pannenkoeken van het merk Daantje aanbiedt, omdat het merk Jan al bestond. Hij beveelt Daantjekoeken aan met de provocerende tekst: „Daar kan oma nog wat van leren.” Hij had er zelf dus zo een. Lief mens, maar altijd een vel op de melk en harde stukjes in de appelmoes.

Nieuwe ontwikkeling. Grootmoeder ligt eruit. Buurvrouw gaat het maken. En buurman.

Het wereldwijde web internet is geschikt om live filmpjes te bekijken van ijsberenjonkies op de Noordpool, maar ook om buren te leren kennen. Wie wil voor een paar eurootjes mijn fietsband plakken?

Je tikt het in op je smartphone en daar meldt zich al iemand met zijn reparatiesetje. Zo kan het gaan en met warm eten gebeurt het al, goed georganiseerd via de website thuisafgehaald.nl. Wie niet koken kan of niet koken wil kan eten bij buren halen. Dat kon altijd al hier en daar. Maar er zijn buren die zonder dat je ervan wist, hoog culinair in de weer zijn en in één moeite door twee keer zoveel kunnen bereiden.

Ze zijn in het hele land te vinden, de website wijst de weg naar een keuken en een kok in de buurt en zegt wat de pot schaft. Al meer dan negenduizend afhaaladressen en volgens een teller op de website zijn er inmiddels bijna honderdduizend warme maaltijden afgehaald. De afhaalchinees, die het overigens, volgens marktonderzoek, de laatste vijf jaar weer goed gaat, heeft een serieuze concurrent aan deze burenkokerij. Maar daar zeg je wat. Je herkent de klant van de afhaalchinees op weg naar huis aan de enorme witte plastic tas, soms twee tassen, want het is altijd veel. De buurvrouw heeft zulke verpakkingen niet op voorraad. Maar hoe ging het ook weer voordat de plastic tas er was? Je ging met een pan op pad. Er waren ook Chinezen die Chinees afhaalden. Ze liepen over straat met een glimmend metalen keteltje aan een hengsel. Gamel werd het genoemd. Aziaten gebruikten het keteltje, vaak met een paar verdiepingen, voor verschillende gerechten, overal ter wereld. De beste zijn dubbelwandig. Het eten blijft er lang in warm.

Is de keuken van de buren beter dan eigen gekluns thuis, dan hoef je alleen zo’n keteltje te kopen. Ik vond een prachtexemplaar voor 29,50 euro bij Toko Dun in Amsterdam.

    • Wouter Klootwijk