ANGURIA

illustratie jet peters

Knalgroen, kogelrond en keihard van buiten. Felroze, knisperend, sappig en suikerzoet van binnen. Watermeloenen nemen me elke zomer weer mee naar lang vervlogen vakanties in Italië. Mijn vader en ik waren de enigen binnen het gezin die er op dol waren. Dat schept een band.

Hij en ik, samen op stap. Langs de zinderend hete provinciale weggetjes van het merengebied was altijd wel een pick-up met een laadbak vol watermeloenen te vinden. Een lange tafel met een stoffig stuk zeildoek erboven tegen de felle namiddagzon. Een paar schamele stoelen. Een stuk karton met in koeienletters: ANGURIA. Alsof te missen viel om welke koopwaar het ging.

Voor een handvol lire kreeg je een groot stuk van zo’n kostelijke vrucht. Onze begerige tanden erin. Koel, kleverig roze sap langs onze kinnen. Italiaans ijs was verrukkelijk. Maar dat vond iedereen al. Dit was ons dingetje.

Deze week gaan we in de keuken we aan de slag met watermeloen. Want je kunt meer met deze vrucht dan je zou denken. Een van mijn favoriete watermeloenrecepten is een gazpacho: je pureert het vruchtvlees en maakt het op smaak zoals je een gazpacho zou doen, met (goeie!) sherryazijn, (goeie!) olijfolie, zout en peper uit de molen. IJskoud serveren, dat spreekt.

Een andere favoriet is deze salade van watermeloen met komkommer, tomaat, rode ui, zwarte olijven, feta en munt. Hij kan als bijgerecht, maar ook als lunch.

    • Janneke Vreugdenhil