Sifan Hassan wordt elke race beter

Sifan Hassan is de nieuwe Europees kampioene op de 1.500 meter, voor Nederland. In Zürich hoopt de geboren Ethiopische zaterdag opnieuw toe te slaan, op de 5.000 meter.

Sifan Hassan viert met de Nederlandse vlag haar Europese titel op de 1.500 meter, vrijdagavond in Zürich. Foto AFP

Sifan Hassan wilde haar emoties zó graag onder woorden brengen, maar haar gebrekkige kennis van de Nederlandse taal belette dat. Het was ook niet echt noodzakelijk, want haar gezichtsuitdrukking vertelde de blijdschap over haar Europese titel op de 1.500 meter. Daar stond een intens gelukkige atlete.

Naar Hassans echte emotie was het vrijdagavond raden, omdat veel van haar achtergronden onbekend zijn. De redenen voor haar vlucht uit Ethiopië bijvoorbeeld. Mensen uit haar omgeving zeggen die evenmin te kennen. Maar volgens hen waren er goede gronden, omdat Hassan anders niet zo snel voor een Nederlands paspoort in aanmerking zou zijn gekomen. Tijdens de huldiging hield Hassan de tranen maar net binnen, maar haar ogen glommen van geluk.

Daar stond een jonge, beloftevolle atlete die zes jaar geleden in Nederland arriveerde en geen idee had wat haar te wachten stond. In Ethiopië had ze weliswaar hardgelopen, maar nooit met de bedoeling om er haar sport van te maken. Ze liep in haar woonplaats Nazareth, even ten zuiden van de hoofdstad Addis Abeba, van huis naar school, dat was het wel.

Eenmaal in Nederland zocht Hassan een tijdsbesteding. Die vond ze op de atletiekbaan, waar de geoefende ogen van trainers snel haar talent herkenden. Via Zuidlaren, Leeuwarden en Eindhoven kwam Hassan in Arnhem terecht, om door de gewezen bondscoach Honoré Hoedt tot kampioen te worden gekneed.

Die klus was de man die Bram Som en Arnoud Okken (indoor) naar Europese titels leidde wel toevertrouwd. Het samenspel tussen de gedreven coach en de eerzuchtige Hassan leidde in no time tot grote progressie. Hassan is een atlete van internationale allure. Het was alleen wachten op een Nederlands paspoort. Nadat ze dat vorig jaar november in ontvangst mocht nemen steeg haar ster razendsnel.

Binnen een maand had Hassan haar eerste titel te pakken: Europees kampioen veldlopen onder 23 jaar. In maart van dit jaar wilde ze haar opmars voortzetten met de wereldindoortitel op de 3.000 meter. In het Poolse Sopot leerde Hassan een harde tactische les. Haar gretigheid bracht haar te vroeg op kop, waarna ze opbrandde en achter de Ethiopische Genzebe Dibaba vijfde werd. Een tegenvaller die haar emotioneel hevig aangreep.

Hassan leerde snel en dit zomerseizoen ontbolsterde haar grote talent. Ze koos daarvoor het grote podium van de Diamond League. Alsof het Hassan amper moeite kostte, zo makkelijk verbeterde ze in bijna elke wedstrijd haar persoonlijk record. Ze hopte van 4.03,73 uiteindelijk naar een Nederlands record van 3.57,00. Een nieuwe ster was geboren.

In het knusse stadion Letzigrund in Zürich etaleerde Hassan haar vorderingen, maar vooral haar verbeterd tactisch inzicht. Ze liet zich niet weer verleiden tot kopwerk en nestelde zich achteraan de groep om zich pas na anderhalve ronde vooraan te melden. Tot schrik van haar grote concurrente Abede Aregawi die schijnbaar een aanval vermoedde en versnelde. Een tactische fout van jewelste, want daarmee werd de Zweedse een mikpunt voor Hassan, die met een versnelling op de laatste honderd meter kon volstaan om Europees kampioen te worden. In een tegenvallende tijd van 4.04,18 minuten, dat wel. Maar daar maalde niemand om.

De immer kritische Hoedt reageerde bijna lyrisch op de Hassans race. „Sifan heeft het fantastisch gedaan. Precies zoals we hadden afgesproken. Ik wilde niet dat ze te vroeg op kop zou komen. Gelukkig maakte Aregawi de tactische fout dat wel te doen. Ze was zo de perfecte ‘haas’ voor Sifan. En die laatste 600 meter van haar was ongeëvenaard. Die liep ze in 1.32,00 minuut. Dat zegt de buitenwereld niets, dat weet ik, maar neem van mij aan dat het supersnel is.”

Die versnelling was met het blote oog ook waarneembaar, want Aregawi was zichtbaar blij dat ze in het spoor van Hassan kon blijven. Ze miste de macht om de aanval te pareren. Voor Hoedt was dat vlijmscherpe eindschot geen verrassing. Genoegzaam: „Ik had op het laatste trainingskamp in Sankt Moritz al vastgesteld dat Hassan het gerust op de laatste meter kon laten aankomen. Heb ik haar voor de race ook gezegd: vertrouw op je eindsprint.”

Hassan is nog niet klaar in Zürich. Ze aast zaterdagmiddag op de 5.000 meter op haar tweede Europese titel. Als ze voldoende is hersteld ziet Hoedt niet wie haar moet verslaan. Hooguit Meraf Bahta, een tot Zweedse genaturaliseerde Eritrese atlete. Of heel misschien de Britse Jo Pavey (40), die eerder deze week Europees kampioen op de 10.000 meter werd.

Hoedt heeft Bahta zien trainen in Sankt Moritz. „En daar maakte ze een sterke indruk”, zegt hij. En dan lachend: „Ik gun haar de tweede plaats. Ik zie niet in dat ze Sifan kan verslaan. Die voert de Europese ranglijst op de 5.000 meter aan en is in de sprint onverslaanbaar. Maar of dat lukt weet ik pas als ik haar kuiten heb gezien. Sifan moet wel uitgerust zijn.”

    • Henk Stouwdam