Basacikoglu kan nog niet schitteren bij Feyenoord

Ex-speler van Heerenveen speelt gelijk tegen zijn oude club.

Al in de eerste paar minuten van Feyenoord – Heerenveen laat Bilal Basacikoglu zien dat hij de potentie heeft om uit te groeien tot een nieuwe publiekslieveling in de Kuip. Op elke bal, hoe onhaalbaar die ook lijkt, loopt hij vol fanatisme. Daar houden ze van in Rotterdam. En meteen gaat hij op zoek naar de interactie met het legioen, dat zijn gebaartjes enthousiast beantwoordt.

Basacikoglu debuteerde gisteren, in een wedstrijd die Feyenoord met 1-1 gelijkspeelde tegen zijn oude club Heerenveen, in de Kuip. Ruim drie miljoen euro betaalde de club voor de 19-jarige vleugelaanvaller, die daarmee de duurste transfer van Feyenoord tot nu toe is deze zomer.

Zijn wens al meteen indruk te maken op alles en iedereen bij Feyenoord, speelde Basacikoglu gisteren parten. Slordige balaannames, voorzetten in het luchtledige en te veel balverlies kenmerkten het spel van de man die vorig seizoen vanuit het niets opdook bij Heerenveen, waar hij wekelijks uitblonk. Of het nu de magische ‘Kuipvrees’ was, waar veel nieuwe Feyenoorders last van hebben, of de transfersom die op zijn schouders rust: Basacikoglu speelde matig en werd na een uur terecht gewisseld.

Trainer Fred Rutten neemt het hem niet kwalijk, zei hij voor de wedstrijd al. Hij waarschuwt de supporters voor te hoge verwachtingen. Maar wat wil je ook: Feyenoord, deze zomer leeggeplukt door buitenlandse clubs die de beste spelers wegkochten, klampt zich deze donkere dagen wanhopig vast aan elk lichtpuntje dat er te zien is.

En dat terwijl Basacikoglu eigenlijk voorbestemd was te schitteren in de Arena, bij Ajax. De in Zaanstad geboren aanvaller doorliep de jeugdopleiding van de Amsterdamse club, maar werd, zoals zoveel spelers in Amsterdam jaarlijks overkomt, weggestuurd. Niet goed genoeg voor Ajax.

Hij kwam terecht bij Haarlem en na het faillissement van die club zelfs nog een niveau lager: bij amateurclub Pancratius in Badhoevedorp.

Daar hervond Basacikoglu zichzelf, zag zijn jeugdtrainer Danny Hijzelendoorn. „Bilal was pas vijftien jaar maar meer dan andere jongens heel erg met zijn sport bezig. Na een paar maanden zag ik pas hoe snel hij was. Hij kan een versnelling in een versnelling plaatsen. Bij ons kon niemand hem na een paar maanden meer bijhouden.”

En dus was Basacikoglu, zoon van een Turkse vader en een Marokkaanse moeder, ook al snel weer verdwenen. Niet naar Ajax, waar hij het opnieuw probeerde maar ook opnieuw werd afgetest. En ook niet bij PSV, dat belangstelling had in de jeugdspeler.

Heerenveen vond hij het beste voor zijn ontwikkeling en dat was een slimme keus, vindt Hijzelendoorn. „Bilal is op zoek naar roem en heeft een route voor zich uitgestippeld hoe hij dat moet bereiken. Het enige wat ik hem wel adviseer als ik hem spreek is dat hij niet naast zijn schoenen gaat lopen. Daar heeft hij wel een handje van: als hij goed heeft gespeeld, wil hij dat weten ook.”

Vanaf de bank zag Basacikoglu gisteren dat zijn vervanger Ruben Schaken voor veel meer dreiging zorgde dan hem was gelukt. Maar hij zag ook dat een matig spelend Feyenoord aan de thuiswedstrijd tegen Heerenveen slechts één punt overhield.

De Rotterdammers kwamen ondanks een rode kaart voor Heerenveen-speler Joey van den Berg zelfs nog op achterstand na een vrije trap van Ziyech, maar niet snel daarna zorgde Mitchell te Vrede voor de gelijkmaker. Ondanks een overwicht aan kansen wist Feyenoord in het restant niet meer te scoren.

Basacikoglu zint ondertussen op revanche. Om de Kuip te laten zien dat hij meer kan dan hij bij zijn debuut op de mat legde. Daar krijgt hij volgende week een nieuwe kans voor, dan tegen FC Utrecht.

    • Arman Avsaroglu