Een feestelijke avond voor Nederlandse atleten?

De hachelijkheid van een voorspelling in acht genomen, kan het dat Nederland vanavond op de EK atletiek in Zürich binnen 2,5 uur vier gouden medailles wint.

De eventuele feestelijkheden kunnen rond half acht worden ingezet door Sifan Hassan. Op basis van haar tijden, haar wedstrijdinstelling en haar eerzucht is zij de beoogd Europees kampioene op de 1.500 meter. De enige die haar kan dwarszitten, is Abede Aregawi, haar voormalige Ethiopische landgenote die tot Zweedse is genaturaliseerd. Aregawi begint de race met het voordeel van een persoonlijk record dat zes seconden sneller is, maar Hassans vorm stijgt. Ze heeft dit seizoen de snelste tijd ter wereld gelopen; bijna een seconde sneller dan Aregawi.

Als Dafne Schippers doet wat ze geacht wordt te doen, kan daarna de Nederlandse vlag in top voor een titel op de 200 meter. Zij is dit seizoen dominant op het verlengde sprintnummer. Als er al serieuze tegenstanders te vinden zijn, komen die uit Groot-Brittannië (Dina Asher-Smith en Jodie Williams) en Frankrijk (Myriam Sourmaré). Als Schippers na de 100 meter ook kampioen wordt op de 200 meter, is zij in Europa de grote dame van de sprint.

Als de avond halverwege is gevorderd zit de zevenkamp erop en is het denkbaar dat Nadine Broersen met een over haar schouders gedrapeerde Nederlandse vlag een ereronde als kampioene loopt. Maar haar titel is allerminst vanzelfsprekend. Ze eindigde de eerste dag als derde, zij het met maar tien punten achterstand op de Belgische nummer één Mafissatou Thiam en vier punten op de Duitse nummer twee Carolin Schäfer.

Het slotfeest kan gevierd worden door Churandy Martina; als meest blije Curaçaoënaar. Rond Martina, titelverdediger op de 200 meter, zijn er evenwel twijfels. Een pijntje hier, een kwaaltje daar, dat kenmerkt zijn seizoen. Zijn beste seizoenstijd van 20,40 ligt ver onder zijn persoonlijk record van 19,85. Maar zo onvoorspelbaar als Martina is, zijn er weinigen.

    • Henk Stouwdam