Dit is nu typisch De Telegraaf

De Telegraaf voert al de hele week campagne tegen burgemeester Van Aartsen. Vanwaar dit soort acties?

De voorpagina’s van De Telegraaf van afgelopen dinsdag, woensdag en gisteren.

De Haagse burgemeester Jozias van Aartsen kwam beroerd thuis van vakantie deze week. Niet alleen stond zijn stad ‘in brand’, hij werd ook nog eens achtervolgd door De Telegraaf, die hem dag na dag op de voorpagina wegzette als de onverschillige regent die weigerde terug te komen: „DEN HAAG RADELOOS, Burgemeester Van Aartsen nog steeds op vakantie”. En toen hij, onder druk, toch maar voortijdig thuiskwam , trof hij ook nog een Telegraaf-fotograaf op de stoep, die vastlegde hoe hij vermoeid de stoep opliep „met de laatste Franse boodschappen” in zijn hand.

Dit is een schoolvoorbeeld van campagnejournalistiek, waarbij berichten een duidelijk buitenjournalistiek doel dienen. De Telegraaf is het enige landelijke dagblad in Nederland dat dit genre zo trouw en succesrijk beoefent. Andere voorbeelden: de strijd tegen het rekeningrijden, het leden werven voor omroep WNL, de strijd van Cruijff tegen het Ajaxbestuur, en de langer lopende strijd tegen de PvdA. Dominique Weesie van PowNed, die veertien jaar voor de krant werkte, vertelde onlangs in het tv-programma Kijken in de ziel hoe dat in zijn werk gaat. Toen de spoorwegen in de problemen zaten, werd hij bij de hoofdredactie geroepen: „Toen hebben we een week de tijd gekregen om de NS-directie weg te krijgen.” Het lukte in vier dagen. Frits Wester, politiek verslaggever van RTL, reageerde in het programma afkeurend op deze vorm: „Als publicaties tot iets leiden, mag je dat wel vieren. Maar het mag niet het doel zijn als journalist.”

Volgens mediahistoricus Mariëtte Wolf, die in 2009 promoveerde op Het geheim van De Telegraaf, is de krant sinds de oprichting in 1893 altijd een campagnekrant geweest. „De Telegraaf is de meest Angelsaksische krant van Nederland, die naar Brits voorbeeld is gemodelleerd. En in Engeland was campagnejournalistiek heel gewoon.” De Telegraaf heeft een duidelijke politieke signatuur en wil daar graag voor uitkomen, stelt Wolf: „Ze geloven niet in onafhankelijke journalistiek, dus kun je maar beter openlijk kleur bekennen. Dat is eerlijker. Er ligt geen hoger politiek plan aan ten grondslag. Het gaat vanuit het instinct. Oud-hoofdredacteur Co Stokvis zei: ‘Gewoon zeggen wat je vandaag denkt’.”

Opmerkelijk dit keer is dat de krant een VVD-politicus aanpakt, terwijl de krant en de partij als twee handen op één buik gelden. Wolf bestrijdt dit: „De Telegraaf is geen partijkrant. Ze zijn nooit gebonden geweest aan een zuil. Ze delen de laatste decennia het politieke gedachtegoed met de VVD, maar als een VVD’er in hun ogen de fout ingaat, wordt hij net zo goed aangepakt.”

De Telegraaf wilde niet reageren.

    • Wilfred Takken