Zuipvakanties bestrijd je niet met boete voor horeca

Het gaat om moreel besef. Ouders zijn de grote afwezigen in het beleid tegen alcoholmisbruik, meent Loes Dijk.

Ik fiets naar de supermarkt in Formerum op Terschelling. Een groepje jongeren staat bij de winkelkarretjes met elkaar te overleggen. Iemand tikt op mijn schouder. „Mevrouw, wilt u een krat bier voor ons meenemen?” Een jongen van hooguit 16 kijkt me aan. Achter hem kijkt een groepje vrienden hoopvol mijn kant uit. „Nee jongens, dat doe ik niet”, zeg ik.

De nieuwe Drank- en Horecawet verbiedt sinds 1 januari 2014 de verkoop van alcohol aan 18-minners. Ondernemers riskeren een boete van 1.360 euro en bij herhaling zelfs schorsing van de vergunning. De onderliggende argumentatie heeft te maken met de verwoestende werking van alcohol op het zich nog ontwikkelende brein van onze jeugd. Het afnemende verantwoordelijkheidsgevoel van ouders noodzaakt de overheid het gebruik van alcohol onder jongeren aan banden te leggen.

De manier waarop is discutabel. Op het eiland wordt alles door middel van regels dichtgetimmerd. De horecaondernemers zijn de boosdoeners. De kroegbaas is verantwoordelijk wanneer een beschonken zestienjarige wordt gepakt. Ook wanneer deze zich elders heeft volgezopen en door de scherpe controle van een portier bij de deur is gekomen. Hiervoor is een boetepot opgezet, waarin horecaondernemers een bedrag hebben gestort, waaruit dan vervolgens de boete kan worden betaald.

Over de campings barstte de discussie los rond het drinken van alcohol bij de tent. Een gehuurde plek zou privéterrein zijn en dus mag daar gedronken worden. De aanvoer over het campingpad zou echter verboden zijn. De campinghouder dekt zich nu in door hekjes te plaatsen rond de tenten, zodat de jeugd op privéterrein hun gang kan gaan. Hoe de drank er komt is hun zaak.

Er wordt schande gesproken over de eigenaren. Ik las een artikel over een neuroloog die de campingeigenaren wel eens wilde laten zien hoe het brein wordt verwoest door overmatig alcoholgebruik. Ook de basisschoolkinderen op het eiland zijn gewaarschuwd. Zij mogen met hun karretjes geen kratten bier meer naar de campings vervoeren. De eilanderouders zijn middels een brief gewaarschuwd dat deze kleine ondernemertjes hiervoor beboet kunnen worden.

Wanneer ik de supermarkt uitloop, staat het groepje vrienden er nog. Ze bakkeleien over wie terugloopt naar de camping om de achttienjarige jongens in de tent tegenover hen te vragen. Ze zullen ongetwijfeld de mazen in de wet weten te vinden, er zelfs een sport van maken om de regels te ontduiken. Daar zijn ze per slot van rekening jongeren voor.

Ben ik dan voorstander van alcoholgebruik? Ben ik zelf een heilige? Zijn mijn kinderen dan alcoholloos groot geworden? Nee, absoluut niet. Ik ben me wel heel bewust van de gevolgen van alcohol voor onze jeugd. Ik vind ook echt dat de overheid zich hiermee moet bemoeien. Wat ik niet begrijp is dat nergens de verantwoordelijkheid van de ouders wordt genoemd. Die ouders die willens en wetens hun kroost de zee over zetten en hun ogen sluiten voor wat hier gebeurt. Ik heb ze in Harlingen regelmatig hun bloedjes zien afleveren bij de terminal. Achterin de auto bij pa en ma nog van die broekjes. „Niet teveel drinken hoor”, roept moeder nog na. Vanaf de boot zwaaien ze naar hun ouders. Eenmaal uit zicht wordt het eerste biertje gedronken. Ook zijn er ouders die zelf op een eilandercamping staan en de drank bij hun kinderen afleveren.

Het beleid zou meer gericht moeten zijn op het beboeten van de jongeren zelf en zolang deze minderjarig zijn, hun ouders. Volgens de wet is de boete 45 euro voor twaalf- tot en met zestienjarigen en 90 euro voor zestien- en zeventienjarigen. Schrijf die boetes dan ook uit. En pak ze maar gelijk op, die dronken gasten. Vastzetten in een grote tent, ouders bellen dat hun bloedje terstond opgehaald moet worden tegen directe betaling van de boete en het volgen van een lezing door eerdergenoemde neuroloog. En... niet meer terug op het eiland. Volgend jaar nieuwe kans.

Hou op de kroegbazen en campinghouders hiervoor aansprakelijk te stellen en de politie op te zadelen met de controle. Dat geeft nooit het effect dat je juist wilt bereiken, namelijk een stuk moreel besef bij de jongere zelf en de ouders. Begin bij de basis. Dat zijn en blijven de ouders.

    • Loes Dijk