Zoals de stripfan het wil

Je kunt een interessante filmsociologische studie maken over de stroom van seksistische ellende die een recensente van The Village Voice over zich heen kreeg. Ze had opgemerkt dat de nieuwe Marvel-stripverfilming Guardians of the Galaxy misschien een beetje al te zelfbewust en teveel van het goede was. Er moest een ingezonden stuk van haar hoofdredacteur aan te pas komen. Bij stripverfilmingen gaat het nou eenmaal niet over film, maar over strip, en over wie het beste doet wat de fans willen. In dat laatste slaagt Guardians of the Galaxy prima.

Superhelden zijn ze niet echt, de als kind ontvoerde aardbewoner Peter Quill die als ruimtejutter annex gauwdief in zijn levensonderhoud voorziet, huurmoordenares Gamora en het boomachtige wezen Groot (dat met de stem van Vin Diesel alleen maar „I am Groot” kan zeggen, extra grappig voor Nederlanders). Samen mogen ze het universum redden van nog grotere schurken dan zij. En dat doen ze met behulp van een mixtape met seventiesmuziek, en de gebruikelijke cocktail van stunts en special effects. De film heeft vaart (zelfs zoveel dat hij de plot voorbij racet) en humor. Die laatste is inderdaad zo zelfbewust is dat hij iedereen buitensluit die niet in de wetten van het genre is ingewijd.

    • Dana Linssen