Al drie dagen is de lijn dood

Yezidi’s, een religieuze minderheid, worden op brute wijze vermoord. Hun familie in Nederland volgt de gruwelijke beelden uit Irak, en wacht af.

Qaidar Al-Kerwani, zijn vrouw Shilan en hun kinderen Windi (10), Jomana (7) en Fabian (3)

Al drie dagen hebben Qaidar Al-Kerwani (39 jaar) en zijn vrouw Shilan (28 jaar) geen contact meer gehad met hun gevluchte familieleden in Noord-Irak. Elke twee uur probeert Al-Kerwani het opnieuw. Telkens vergeefs. „Hier, hoor maar”, zegt hij, terwijl zijn hand over zijn smartphone gaat: „The number you’ve dialed is switched off.” Ze maken zich grote zorgen.

Familieleden van zijn echtgenote zijn tien dagen geleden het Sinjar-gebergte in gevlucht, net als tienduizenden andere yezidi’s. Het gaat om een oom met zijn kinderen en kleinkinderen. Ze vluchtten uit angst voor terreurgroep IS (Islamitische Staat, voorheen ISIS). Al-Kerwani’s vader en broer moesten ook vluchten, maar zij zitten veilig in Zakho, vlakbij de grens met Turkije.

Thuis in Appeltern volgt het gezin Al-Kerwani op de voet wat er gebeurt in Noord-Irak. De tv staat de hele dag aan, afgestemd op TV Kurdistan. Al-Kerwani laat foto’s zien die zijn gepost op Facebook. Afgehakte hoofden, doden, badend in bloed. Aan de kleding kan hij zien dat het yezidi’s zijn. Hij toont filmpjes van kermende, jammerende vluchtelingen in het Sinjar-gebergte, zittend of liggend in de verzengende hitte, te uitgeput om nog verder te trekken. Een dood kind, een vrouw die vergeefs wordt gereanimeerd, een oudere vrouw die ineengedoken schuilt voor de zon. Hartverscheurende beelden, die hem woedend en verdrietig maken.

De voedseldroppings die er zijn, zijn niet voldoende om iedereen van eten en drinken te voorzien, begreep Al-Kerwani zaterdag van de familie van zijn vouw, toen er voor het laatst contact mogelijk was. Hij begrijpt niet wat IS bezielt. „Waarom doen ze dit? Alle mensen zijn gelijk. Waarom mensen vermoorden omdat ze geen moslim zijn? IS moet weg uit Irak.”

Al-Kerwani is in 2008 gevlucht nadat een van zijn broers werd vermoord en hijzelf werd achtervolgd door gewapende mannen. „Ik wilde naar een niet-islamitisch land zonder oorlog, waar ik veilig zou zijn.” Maar ook in Nederland is hij nu bang. De grimmig verlopen demonstratie tegen de terreur van IS afgelopen weekeinde in de Haagse Schilderswijk, waar veel IS-aanhangers zouden wonen, boezemt hem angst in, angst voor IS in Nederland.

    • Annette Toonen