Een tas met bosui

Na zonsondergang in Rhenen, op 3 augustus, gelijk door naar de trein. Dus ik had die van 22.09u.

Je was de enige in de trein en droeg een tas met bosui. Ik vroeg of ik met je mocht meereizen op een meereiskaartje. Jij: heel leuk, blauwe korte broek en heel donker haar met klein beetje grijs (indo?). Ik bruine jurk, oncharmante gympen, groene rugzak.

Toen de conducteur kwam zei je: „ze reist altijd met mij mee”, en ik zei: „ja, dat zie je zo”.

Daarna toch verlegen en verrast (ik). Misschien beide wachtend tot de ander iets zou vragen, keken we elkaar zoekend in de ogen bij het weggaan. Voelde me daarna alsof ik een suikerlaagje had gekregen dus hoop ik dat je dit leest. Eerstvolgende zondag bij mooi weer op herhaling?