Autisme genezen is barbaars en uit de tijd

Autisten zijn met de juiste benadering én vrijheid tot veel moois in staat. Dus stop met het zogenaamd bestrijden van deze ontwikkelingsstoornis, meent Pascal Cuijpers.

illustratie veronique de jong

Ooit werd er hardnekkig geprobeerd om van homoseksuele mensen ‘normale’ hetero’s te maken. Vallen op iemand van hetzelfde geslacht was immers een ziekte. Uiteraard was het tevergeefs. Daarna werden leerlingen op basisscholen gedwongen om met rechts te schrijven. Een uiterst frustrerend en tegennatuurlijk gevoel voor de linkshandigen van destijds.

En nu, anno 2014, probeert men kinderen met autisme te ‘genezen’. The New York Times publiceerde onlangs een artikel over kinderen die blijkbaar inmiddels genezen zijn verklaard na intensieve therapie en scholing.

Belangengroepen voor autistische personen bestrijden echter ten zeerste dat autisme genezen moet worden. Ik vind het schokkend en tegen de ethische normen ingaan om te beweren dat kinderen te ‘genezen’ zijn van autisme. We lijken te worden teruggeworpen in een tijd waarin homo’s en linkshandigen gedwongen werden om zich zo maatschappelijk gewenst mogelijk aan te passen.

Onzinbeweringen

In het boek Wij zijn ons brein van hersenwetenschapper Dick Swaab, wordt stilgestaan bij autisme. Swaab beweert hierin dat autisme nog maar kort wordt gezien als een ontwikkelingsstoornis, waarvan de basis ligt in de baarmoeder.

Voordat deze bevindingen bekend werden, nu pas zo’n dertig jaar geleden, werd na langdurige onderzoeken door deskundigen aan de ouders medegedeeld dat hun kind ‘anders’ was en dat dit wellicht te maken had met de opvoeding. Uitspraken van Leo Kanner (de ontdekker van autisme in 1943) waren mede debet aan het feit dat psychologen aan de ouders van autistische kinderen meegaven dat ze voor een deel zélf schuldig waren aan het ontwikkelen van autisme bij hun kind. Hij beweerde namelijk dat autisme de schuld was van het ontbreken aan warme contacten met de moeder. Waarin hadden zij gefaald?

Ook de biomedische wereld lijkt nu in te spelen op de wens autistische kinderen te genezen. Katherine Reid, een Amerikaanse biochemicus, denkt op een simpele en doeltreffende manier autisme bij kinderen te lijf te kunnen gaan. Zij beweert dat een sterke vermindering van de inname een de smaakmaker Ve-Tsin (mononatriumglutamaat) kan leiden tot het genezen van autisme. Volgens haar heeft een dieet waar weinig van deze stof in zit, resultaat gehad bij vierenzeventig van de vijfenzeventig geteste kinderen met autisme. Andere wetenschappers zeggen echter dat er geen enkel wetenschappelijk bewijs is voor de bevindingen van Reid. Bovendien zijn er veel bevindingen waaruit juist blijkt dat autisme niet te genezen is.

Geforceerde manieren

Dat men op allerlei geforceerde manieren probeert autisme te kunnen genezen komt voort uit een gevoel van onmacht, onwetendheid en het almachtige streven naar perfectie. Het zit blijkbaar in de mens om alles wat afwijkt te stigmatiseren en naar eer en geweten te verklaren, te onderzoeken en/of te verbeteren. Voor elk syndroom, elke afwijking, beperking of wat voor soort van ‘anders zijn’ dan ook, is tegenwoordig een bijpassend recept en oplossing voor handen, om de gewenste of gevraagde ‘norm der normaalheid’ te kunnen bewerkstelligen. Gelukkig lukt dat vaak niet.

Autistische mensen kunnen zich ook vaak geen leven voorstellen zonder hun kenmerkende levensstijl. Daarnaast zou een wereld zónder autisten er kleurloos en onderontwikkeld uitzien (denk hierbij aan de vele geniale, beroemde autisten uit de geschiedenis).

Laten we dan ook in plaats van het bestrijden en oplossen van autisme, proberen om deze mensen te helpen en te ondersteunen.

Want genezen zit er niet in. Maar ouders, docenten en coaches kunnen wel een omgeving creëren waarin een autistisch iemand volledig tot ontplooiing kan komen. Met de juiste benadering, begeleiding én vrijheid zullen zij tot veel moois in staat zijn.

En alleen dát is pas een gegeven dat in onze huidige tijd en maatschappij thuishoort!

    • Pascal Cuijpers