Spakenburg aan de dope

Dat doping in de voetbalsport voorkomt, is geen geheim. In het verleden zijn alleen al bekende Nederlandse voetballers als Frank de Boer, Edgar Davids en Jaap Stam betrapt en geschorst wegens het gebruik van nandrolon. Of ze zich van die overtreding bewust waren, is een tweede. Feit is dat clubartsen en andere verzorgers ook in een verder verleden er niet vies van waren stimulantia te verstrekken die verboden waren volgens het dopingreglement. De journalist Guido Derksen publiceerde vorig jaar het boek Voetbalmysteries. Opgelost en concludeerde dat doping in het voetbal „schering en inslag” was, ook in de gloriedagen van het nationale team en het Nederlands clubvoetbal, en trouwens ook daarvoor.

Doping is geen verschijnsel dat alleen in sporten als wielrennen, atletiek, gewichtheffen, enzovoorts voorkomt. Maar dat bij de gerenommeerde zaterdagvereniging SV Spakenburg het eerste elftal in het seizoen 2011-2012 het gebruik van ‘crack V3', met daarin het verboden middel methylexanamine, tot een wekelijkse gewoonte uitgroeide, komt toch als een schok. Deze krant beschreef zaterdag hoe het eraan toeging in de kleedkamer van Spakenburg, in een seizoen waarin het elftal kampioen werd.

De Dopingautoriteit heeft de zaak in onderzoek genomen, voetbalbond KNVB wacht het resultaat daarvan af. Mogelijk wacht de spelers een schorsing van twee jaar, de standaardstraf in de sport bij een eerste dopingovertreding. Het zou in dat geval ook logisch zijn dat SV Spakenburg de kampioenstitel wordt ontnomen. Hopelijk wordt ook de rol van de betrokken trainer en verzorger onderzocht, want zij lijken op zijn minst net zo verantwoordelijk.

Het bestuur van Spakenburg toont zich „enorm geschrokken”, zo liet het in een verklaring weten, en kondigde intern onderzoek aan. Feit is dat dopinggebruik haaks staat op de gedragsregels van de club – die principieel niet op zondag voetbalt. Daarin worden „sportiviteit, eerlijkheid en bescheiden gedrag” belangrijke elementen genoemd. „Trainers dienen te zorgen dat voldaan wordt aan de veiligheids- en gezondheidseisen, zo dient een advies van een arts altijd te worden opgevolgd”, luidt een ander artikel.

Spakenburg speelt al sinds 1931 op het hoogste amateurniveau. Tegenwoordig is dat de topklasse, een categorie voor voetballers die er een goedbetaalde bijbaan aan hebben. Geld speelt dus een rol. Dat doet het ook bij het gegeven dat het aantal dopingcontroles in Nederland de laatste jaren is gedaald. Het elftal van Spakenburg werd in 2011-2012 niet één keer gecontroleerd. Hetgeen voor de KNVB een reden mag zijn zich af te vragen of dat nu wel bijdraagt aan de strijd die alle sportbonden zeggen te voeren tegen doping.