En daarom: het nationale menu

Veel producten mogen niet meer naar Rusland. Wat voor menu kun je daarmee samenstellen?

Kaas met peren. Dat denk je in eerste instantie wanneer het oog over de lijst glijdt met producten die Nederland niet meer naar Rusland mag uitvoeren. En die we dus bij gebrek aan een snelle beschikbaarheid van nieuwe markten zelf soldaat zullen moeten maken.

Om boeren en tuinders hierbij ter wille te zijn, hier wat suggesties voor op maat gesneden gerechten waarmee we de overschietende zuivel-, fruit- en vleesbergen efficiënt kunnen wegwerken. Eet het eerste gerecht (varkensfilet met peer en kaas) bijvoorbeeld tweemaal, en je bent al door je hoofdelijk omgeslagen portie varkensvlees heen.

Maar eerst wat algemene waarnemingen over het surplus en het samenstellen van die gerechten. Verhoudingen tussen ingrediënten zijn niet exact overeen te laten komen met die op de lijst, waarop bovendien noodzakelijke toevoegingen zoals olijfolie, zout en peper ontbreken. Daarmee smokkelen we dus een beetje.

Veel kaas, dus flink gratineren!

Bijna vier kilo kaas per hoofd van de bevolking is niet met een enkel gerechtje voor, zeg, 4 personen weg te werken. Ook niet als je dat voortzet met een uitbuikpauze van enkele dagen. Die kaas bij het varkensvlees schiet daarin ruimschoots tekort – en dat geldt ook voor die peren daarin.

Hierbij ontkom je dus niet aan culinaire sluitposten, zoals gratineren wat je kunt, of iets vaker dan normaal een kaasplankje tussen hoofdgerecht en nagerecht serveren. Natuurlijk kun je om aan de kaastaks te komen ook een borrel geven, mét een overmaat aan kaasblokjes.

Die bijna vier kilo uien en knoflook die we per persoon per jaar moeten eten om het overschot weg te werken, die anderhalve kilo tomaat en het fruit – ook meer dan twee kilo – vragen ook om een sluitpost. Ook daar zijn makkelijke oplossingen voor te bedenken. De uien gaan in de uiensoep, die (winst!) ook met kaas gegratineerd moet worden, en in de ratatouille – zie het recept voor het eerste bijgerecht. Tomaten combineren goed met komkommer: serveer tweemaal in de week een ‘Griekse salade’ en ook dat teveel is weggewerkt. Aardappelen, en alweer kaas, kunnen in de gratin.

Met fruit maak je gewoon fruithapjes

Fruit is ook vrij simpel op te nemen in het dagelijks eetpatroon. Snijd appels en peren in blokjes, voeg citroensap en een lepel honing toe en niemand zal beledigd zijn die dit tweemaal in een week voor zijn neus krijgt, als dessert, of als niet-vette snack.

Of de marktwerking van vraag en aanbod in Nederland, die op papier de prijzen van geboycotte producten omlaag zou doen jakkeren, ook de vrije ruimte krijgt is overigens twijfelachtig. Een belangrijk gegeven bij het vaststellen van de hoogte van de prijs is de bereidheid van de consument om er een bepaalde hoeveelheid geld voor neer te tellen. De fluctuaties van de inkoopprijzen betekenen vooral wisselingen van winstmarge voor de tussenhandel. Neem de prijzen van haring of garnalen. Die stegen toen de beestjes schaars waren. Nu het er weer van wemelt en de quota omhoog konden, zijn de prijzen gebleven waar ze waren. Blijkbaar heeft men er een hoge prijs voor over. De tussenhandelaar gaat er, zoals meestal, met de poet vandoor.

Er zúllen winkels en marktstallen gaan stunten met vlees en zuivel en fruit, maar de supermarkten, waar de meeste mensen toch hun inkopen zullen blijven doen, hoeven dit niet te doen. Al is het maar door de langlopende afspraken die ze met leveranciers hebben. En heb je peren of kaas nodig, dan koop je die hoe dan ook toch wel.