Tips voor Lowlands: deze popacts mag je niet missen

De Zweedse zussen van First Aid Kit, in hun videoclip van single The Silver Lining. De zussen spelen aankomend weekend op het Lowlandsfestival in Biddinghuizen. Foto screenshot Youtube.com

Dit weekend (15, 16, 17 augustus) begint het driedaagse Lowlandsfestival weer in Biddinghuizen. Welke artiesten moet je op je lijstje zetten? De NRC-muziekredactie tipt de beste popacts met muziekrecensent Hester Carvalho.

First Aid Kit

De Zweedse Johanna en Klara Söderberg halen hun inspiratie uit genregenoten Fleet Foxes en Joanna Newsom. Ze beginnen in 2007 met het schrijven van hun eigen liedjes. Een jaar later coveren ze van diezelfde Fleet Foxes het nummer ‘Tiger Mountain Peasant Song’. Het wordt hun doorbraak. Hester Carvalho:

“De zingende zusters uit Zweden zijn verslingerd aan countrymuziek en die liefde wordt ook op de nieuwe derde cd Stay Gold niet verloochend. Hun stemmen slingeren zich om elkaar heen, de instrumentaties zijn soepel zonder glad te worden. De indiefolk van First Aid Kit is luchthartig maar niet lichtzinnig.”

The Growlers

Dit quintet uit het zonnige Californië maakte met hun stemmig zwierige psychedelische liedjes eerder al furore op festivals als het Rotterdamse Motel Mozaïque. Je kunt ze vergelijken met staatgenoten Allah-Las, maar dan is het bij The Growlers en net wat beschonkener, wilder feest. The Growlers zijn niet nieuw (ze hebben sinds 2009 al drie albums uitgebracht) maar nog wel enigszins onbekend. Dat is onterecht, vindt Carvalho:

“The Growlers kunnen iedereen, of in ieder geval de Lowlands-populatie, in vuur en vlam zetten met hun psychedelische boogie en rinkelende gitaarpartijen. De heldere stem van Brooks Nielsen is daarbij het lichtend baken, al blinkt hij uit in vuige wijsheden als ‘Little girls don’t last for ever/ enjoy them while you can’.”

Glass Animals

Een beetje Wild Beasts meets Alt-J met een snufje Animal Collective, dat is Glass Animals. De band uit het Britse Oxford bestaat pas twee jaar, en heeft er al een tour met St. Vincent op zitten. En dat is nog niet alles, weet Carvalho:

“Ze werden opgepikt door het label van superproducer Paul Epworth (bekend van Adele), dat onlangs hun debuut Zaba uitbracht. De vier Britse leden van Glass Animals maken mysterieuze liedjes. De elektronische collage-songs zweven tussen omfloerst en uitgesproken, maar krijgen voldoende melodische ruggengraat om een pop-gevoel op te roepen.”

Oscar and the Wolf

De Belgen die Oscar and the Wolf bevolken zijn met hun debuutalbum Entity al in de harten van onze zuiderburen geslopen. Zo schreef Humo.be naar aanleiding van een optreden dat “donkere sprookjes het nieuwe sexy zijn.” En zo is het, beaamt Carvalho:

“De Gentse band onder aanvoering van zanger Max Colombie, speelt deinende liedjes met een r&b-kadans en melancholieke ondertoon. België is al gevallen voor de charmante voordracht en de lichte bedwelming van Colombie en de zijnen. Nederland is onderweg.”

Vance Joy

Deze Australiër ken je misschien al van zijn zomerse tokkeldeuntje Riptide (met bijbehorende David Lynch-achtige videoclip). Dat liedje stond vorig jaar op de eerste plek van de Triple J Hottest 100, dat je kunt vergelijken met de Song van het Jaar van 3voor12, maar dan van de Australische 3FM. Zijn debuutalbum Dream Your Life Away moet in september uitkomen. Carvalho:

“James Keogh uit Melbourne, bekend als Vance Joy, heeft met zijn liedje Riptide al heel wat harten geraakt. Wie gevoelig is voor opgewekt aangeslagen akoestische gitaren, een enkele tamboerijn, een gulle zangstem met hier en daar een gesmoorde snik in de zang, gaat voor de bijl.”

Young Magic

Melati Malay (uit Indonesië) en Isaac Emmanuel (uit Australië) vonden elkaar in New York. Ze begonnen samen Young Magic, maar worden live versterkt door meer leden. Carvalho rekende uit wat ons te wachten staat op Lowlands:

“De dromerige kwaliteit van Warpaint, de elektronische avontuurlijkheid van Massive Attack en de onweerstaanbare gitaarpartijen à la Jamie XX, zijn veelbelovend.”

Nick Mulvey

De Britse singer-songwriter Nick Mulvey ken je heel misschien wel als bespeler van de bolle steeldrum (de Cubaanse hang) toen hij nog in het Portico Quartet speelde in 2008. Vier jaar later verliet hij de band om zijn eigen muzikale pad te bewandelen. Na drie EPs kwam dit jaar zijn debuutalbum First Mind uit. Hester Carvalho sprak (€) hem over de trucs die hij uithaalt met zijn analoge synthesizer. Mulvey suggereert namelijk meer dan hij doet:

“Jouw hersenen, als luisteraar, zijn bereid om het plaatje af te maken. Ik herhaal bijvoorbeeld steeds een bepaald thema. Daar stop ik dan mee, maar jij ‘hoort’ het nog steeds. Een van mijn favoriete stukken, Music for 18 musicians van Steve Reich, werkt op dezelfde manier.

Zo’n truc haal ik ook uit met de synthesizer. Als je denkt dat je strijkers hoort, hoor je een synthesizer. Mijn keyboard-speler Chris Kensley gebruikt een ouderwetse analoge synthesizer, een Prophet, met zijn klaaglijke klank. Ik verkoos de synthesizer bewust boven strijkers, omdat ik de voor de hand liggende associatie met het pastorale geluid van bijvoorbeeld Nick Drake wilde vermijden.”

Op Lowlands vertolkt hij vast het aanstekelijke ‘Cucurucu’, dat door NRC-muziekrecensent Jan Vollaard al omschreven (€) werd als “zomerse festivalkraker”:

Fink

De Britse singer-songwriter, gitarist en producer Fin Greenall vormt samen met bassist Guy Whittaker en drummer Tim Thornton al acht jaar de band Fink. Het vijfde album Hard Believer werd Album van de Week bij 3voor12: “Stemmig, herfstig, troostrijk, meeslepend en grotendeels fluisterzacht; dat is de nieuwe Fink en dat is eigenlijk wel zo fijn”, zo omschreef 3voor12-redacteur Ingmar Griffioen de plaat.

Fink heeft een bijzondere band met Lowlands, vertelde (€) hij onlangs aan Jan Vollaard:

“In 2011 troffen we op Lowlands het meest uitzinnige festivalpubliek waar we ooit voor gespeeld hadden. Ik heb een foto, geschoten vanaf het podium waar je mij op de rug ziet. Het publiek ziet eruit als een kudde hongerige wolven; mensen die schreeuwen om meer, meer, méér! Het is misschien niet helemaal koosjer om thuis een foto van jezelf op te hangen, maar deze hangt boven mijn bureau. Lowlands is de plek waar we boven onszelf uit stijgen.”

Lees morgen naar welke dance-acts je op Lowlands moet volgens NRC-muziekrecensent Rolinde Hoorntje.

Bekijk het volledige blokkenschema van Lowlands 2014