Roes

Georgina Verbaan

Pisang Ambon, wiet en sigaretten kopen, een geschikt raam in de aula uitzoeken en openzetten op de vrijdagmiddag voor het feest en een zwart stretchachtig truitje uit de kast van mijn moeder pikken, waren eigenlijk de enige voorbereidende activiteiten die ondernomen werden alvorens wij het bovenbouwfeest crashten. We waren met een groepje tweedeklassers. Ik was 14 en verliefd. Heimelijk. Op Jochem.

Jochem was een heerschap met puistjes, een bloempotkapsel – dat ook veel weg had van een champignon – en een lang, dun en slungelig lijf gehuld in heel wijde kleding.

Toen we onze ogen tot muizenformaat hadden weten te blowen en onze tongen hulkgroen waren hadden wij de tijd rijp geacht om door het raam naar binnen te klimmen om te kijken hoe de grote kinderen feest vierden. Ik denk dat ik twee minuten grijnzend als de Cheshire Cat door de aula gelopen heb voor ik ter aarde stortte.

Ik werd wakker met mijn gezicht in slierten zure andijvie en gehaktbalgruis op een brancard in het technieklokaal. Jochem zat naast me en is daar blijven zitten totdat de ruimte een paar uur later ophield met draaien. Toen hadden we verkering. De rector smeet mijn fiets achterin zijn stationwagen en zette mij af in de buurt van mijn huis. „Ik hoef jouw ouders niet in te lichten. Jij hebt je lesje wel geleerd”, besloot hij. O, absoluut.

Als je grenzen overgaat word je beschermd en beloond, gekust en gekroond! Het was niet heel veel later dat ik staand besloot mijn hoofd op een betonnen paaltje te rusten te leggen om mijn trip over Viola Holt en de dansende banaan ook auditief (er kwam een aardig muziekje bij) ten volste te kunnen beleven. Och, wiet en lachgas. Mijn eerste enigszins onschuldige schreden op mijn zoektocht naar de ultieme roes. Geen pad bleef onbetreden, geen middel onbeproefd. Die totale veronachtzaming van je lichaam, het je schouders ophalen over leven of dood. Dat is het voordeel en het gevaar van de jeugd. Nu ben ik oud en bang. Jammer is dat soms. Maar ‘je krijgt er zoveel voor terug’. Een hypotheek bijvoorbeeld. En kamerplanten. Ook nieuwe grenzen. Drie gin-tonic is tegenwoordig een heel duidelijke.

    • Georgina Verbaan