Kampioen met doping

Na een machtige eindsprint werd Spakenburg in seizoen 2011-2012 kampioen van de hoogste klasse van het amateurvoetbal. Met dank, zo blijkt, aan een pot met wondermiddel.

Beeldbewerking Fotodienst NRC

Eén belangrijke speler ziek, een ander geschorst en een spits met knieklachten. Het ziet er niet goed uit als Spakenburg op zaterdag 10 maart 2012 thuis aan de belangrijke wedstrijd tegen Rijnsburgse Boys begint. Als Spakenburg wint, neemt de ploeg de koppositie over van Rijnsburgse Boys. Maar die kans lijkt niet zo groot. In een vol stadion, 2.300 toeschouwers, krijgt Rijnsburgse Boys na tien minuten bovendien een strafschop. Middenvelder Kevin Winter gaat achter de bal staan, neemt een kleine aanloop. Maar hij schiet vervolgens keihard op de paal.

De gemiste strafschop lijkt het startsein voor Spakenburg. De ploeg neemt de regie over en dendert over Rijnsburgse Boys heen. In twaalf minuten scoren ‘de Blauwen’ driemaal, het wordt uiteindelijk 5-1. Door die overwinning is de ploeg uit Spakenburg de nieuwe koploper in de Topklasse van het amateurvoetbal.

De spelers van Rijnsburgse Boys kunnen het na afloop bijna niet geloven. Tegen het Leidsch Dagblad zegt een van de voetballers dat het allemaal zo „ongelofelijk snel” ging. „Elke lange bal was een goal.”

Een van de uitblinkers is de ex-profvoetballer Ricky van den Bergh. Diezelfde avond wordt hij met spoed afgevoerd naar het ziekenhuis. Hij is de overwinning aan het vieren als hij last krijgt van zijn hart. De dokter vermoedt een hartaanval en stuurt de ex-speler van onder meer Sparta en ADO Den Haag direct naar het ziekenhuis. Daar duidt, na onderzoek, niets op een hartafwijking en de speler mag weer naar huis. Wellicht een paniekaanval, reageert Van den Bergh later laconiek.

Opstap naar de top

De belangen in de hoogste klasse van het amateurvoetbal zijn groot. De KNVB noemt de Topklasse de verbinding tussen het betaald voetbal en het amateurvoetbal. In de Topklasse spelen veel oud-profvoetballers die nog een paar jaar op hoog niveau willen spelen. Jongere spelers hopen de overstap naar het betaald voetbal te kunnen maken. De meeste spelers hebben gewoon een baan. Toch verdienen ze in de Topklasse heel aardig. Een goede ex-prof krijgt soms wel 3.000 euro netto per maand. Ter vergelijking: onderin het betaald voetbal, in de eerste divisie, wordt ongeveer 2.000 euro uitgekeerd. Daarvoor moeten de profs zes keer per week trainen, bij de amateurs ‘maar’ drie keer per week. De voetballers van Spakenburg krijgen bovendien in het seizoen 2011-2012 100 euro per gewonnen punt.

Na de wedstrijd tegen Rijnsburgse Boys geeft Spakenburg het niet meer uit handen. De club wordt eindelijk weer kampioen van de hoogste amateurklasse. Dat succes was nodig. Rivaal en plaatsgenoot IJsselmeervogels (‘de Rooien’) had in de zes jaar ervoor vijfmaal de titel gepakt. In het voorgaande seizoen, 2010-2011, kwamen de Blauwen dichtbij: twee punten was het verschil. De rivaliteit tussen de clubs is groot. Ze zitten naast elkaar op hetzelfde sportpark, waarop twee keer per jaar de beladen derby tussen de teams plaatsvindt. Een kampioenschap verliezen is niet leuk, maar een kampioenschap verliezen aan IJsselmeervogels is een drama. Nu waren de rollen omgedraaid.

Maar dat ging niet zomaar.

Pot op de massagetafel

De spelers uit het seizoen 2011-2012 delen een geheim. Ze beschikken over een wondermiddel. Een pot die voor elke wedstrijd op de massagetafel in de kleedkamer staat. De verzorger weet ervan, trainer André Paus ook. Het bestuur van de club weet van niks.

Een half uur voor de warming-up gaan de bidons in de kleedkamer open en wordt de inhoud uit de pot vermengd met water. Spelers reiken elkaar drinkflessen aan. Bijna iedereen doet mee en neemt de aanbevolen dosering. Vooral de oudere spelers zijn liefhebber van het middel. Een paar weigeren, onder wie de keeper. Die hebben er geen zin in.

Een van de spelers: „Na inname gingen mijn benen trillen en wilde ik zo snel mogelijk naar buiten.”

In de pot zit Crack V3, een stimuleringsmiddel dat in die periode vooral populair is onder bodybuilders. Op internet zijn enthousiaste reacties van gebruikers te lezen over het middel. „20 kilo voelt als 10 kilo en loopvermogen stijgt enorm!” Een andere gebruiker schrijft: „Fuck, wat is dit spul heftig zeg! Niet normaal.” Op websites wordt het middel aangeprezen als „het meest waanzinnige product ooit gemaakt.” Het belooft een ongeëvenaarde krachtsexplosie en een verslavende energie. Na circa dertig minuten begint het te werken.

De werking is zo extreem omdat CrackV3 de verboden stof methylhexanamine bevat. Dat behoort tot de zogeheten stimulantia en heeft altijd op de internationale dopinglijst gestaan. De Nederlandse dopingautoriteit waarschuwt in 2009 voor supplementen met methylhexanamine: „Het is een verboden stimulerend middel.” De spelers van Spakenburg zijn zich daarvan bewust: zodra het hoofd van de medische staf over het gebruik hoort, verbiedt hij het. De spelers blijven echter gebruiken. Dat houden ze stil, het is hun kleedkamergeheim.

Desondanks voelen twee van hen de noodzaak om erover te praten. De ene deelt het met zijn omgeving uit verbazing, dit heeft hij nog nooit meegemaakt. De ander praat omdat hij, door deze krant geconfronteerd met het gebruik, niet wil liegen. Ze vertellen op anonieme basis uitgebreid en nauwgezet over hun ervaringen, het gedrag van ploeggenoten, de roes van CrackV3 en overwinningen en hun kleedkamercode.

Speler 1: „In de groep was duidelijk dat het doping was. Daar werd binnen de selectie nooit geheimzinnig over gedaan. Daarbuiten werd er niet over gesproken.” Speler 2: „De verzorger zei ons dat het gebruik niet was toegestaan. Het bleef intern in de spelersgroep.”

Beide spelers vertellen dat ze opgetogen zijn over de werking van het middel. Speler 1: „Tijdens de wedstrijd ben je volledig gefocust en je hoort niets meer van buitenaf. En ik kon blijven lopen. Negentig minuten lang speelde ik vol op de aanval.” Speler 2: „We namen het een half uur voor de warming-up en waren helemaal geconcentreerd. We voelden geen vermoeidheid meer. De hele zaterdag kon ik maar gaan.”

Over wie het middel precies levert, blijven ze vaag. Speler 2: „Het werd op internet besteld, dacht ik. Het was er gewoon elke wedstrijd.” Beiden zeggen dat in elk geval vanaf het einde van de eerste seizoenshelft de pot in de kleedkamer staat en spelers het gebruiken. Speler 2 noemt concreet de maand december.

Vijf wedstrijden, twintig goals

Het werkt. In de tweede seizoenshelft is Spakenburg op dreef. Nadat plaatsgenoot IJsselmeervogels thuis met 2-1 wordt verslagen, volgt een imposante reeks. In de laatste vijf wedstrijden scoren de Blauwen liefst twintig maal en zijn ze eindelijk kampioen. Speler 2: „Omdat het zo goed ging, durfden we ook niet meer te stoppen met het gebruik ervan. Het heeft zeker bijgedragen aan het kampioenschap.”

Toch heeft CrackV3 niet louter een positieve werking. Gebruikers beschrijven op sportfora ook de negatieve aspecten van het middel. Hoofdpijn, overgeven, depressieve gevoelens en slapeloosheid.

Het is precies wat een aantal spelers van Spakenburg ervaart. Speler 2: „Na inname waren we op zaterdag niet meer te houden. Maar zondag was alles zwaar. Dan kwam ik mijn bed niet uit en had ik lome benen. Dan kwam de klap.” Een wisselspeler die dat seizoen het middel neemt, zit te trillen en te zweten op de bank, omdat hij zijn energie niet kwijt kan, vertelt Speler 1.

Dat het gebruik van het middel riskant kan zijn, wordt de voetballers duidelijk na de met 5-1 gewonnen wedstrijd tegen Rijnsburgse Boys. Het is de avond dat Ricky van den Bergh met acute hartklachten in het ziekenhuis belandt. De twee spelers verklaren dat ze geen twijfel hebben over de oorzaak van de hartproblemen: CrackV3. Ook Van den Bergh heeft voor de wedstrijd methylhexanamine genomen.

Als Van den Bergh wordt gevraagd naar zijn hartklachten en het gebruik van CrackV3, erkent hij dat die dag „een sportdrank” uit een „bidon” heeft gedronken. Van den Bergh: „Ik heb heel slechte herinneringen aan dat spul. Na die wedstrijd ben ik met een ambulance weggehaald. Ik had hartkloppingen, rillingen. Was wel eng ja. Ik heb het daarna nooit meer genomen.”

Geen controle

De hartklachten van een van hen betekent niet dat de selectie stopt met CrackV3. Speler 1: „Voor elke wedstrijd stond die pot op tafel en spelers die het wilden nemen, namen ervan. Het merendeel gebruikte het.” Speler 2: „Van de elf basisspelers namen zeker zeven spelers structureel Crack. De trainer wist het en keurde het niet af. Het hoofd medische staf was er wel op tegen.”

In de top van het amateurvoetbal zijn geregeld dopingcontroles. Maar tijdens dat seizoen krijgt Spakenburg geen enkele keer een dopingcontroleur op bezoek. Speler 2: „Ik heb nog nooit een dopingcontrole meegemaakt.”

Na het kampioenschap vertrekt trainer André Paus. Peter Wesselink volgt hem op. De spelers willen door met het gebruik van CrackV3, maar de nieuwe trainer is erop tegen. Speler 1: „Hij zei meteen dat hij dat spul niet in de kleedkamer wilde zien. Als de trainer dat zegt, doe je dat.” Het seizoen verloopt dramatisch voor Spakenburg. De trainer wordt na een slechte reeks al na tien wedstrijden ontslagen. Daarna gaat het nauwelijks beter. Ternauwernood wordt degradatie uit de Topklasse voorkomen. Het contrast met het kampioensjaar is groot.

CrackV3 wordt nauwelijks meer gebruikt. Al is het niet helemaal verdwenen. Speler 2: „Het stond niet meer in de kleedkamer, maar het was nog weleens stiekem te krijgen bij de verzorger.”

Na het seizoen 2012-2013 vindt Spakenburg de weg omhoog weer terug. De Blauwen zijn in 2014 de beste in de Topklasse zaterdag en worden na een tweeluik tegen de kampioen van de Topklasse zondag ook nog algeheel amateurkampioen. Dat lukte de ploeg uit Spakenburg slechts één keer eerder, in 1985. Over twee weken begint de kersverse kampioen het nieuwe seizoen met een thuiswedstrijd. Tegenstander: Rijnsburgse Boys.

    • Huib Modderkolk
    • Tom Kreling