Duur is goedkope wijn die vies is

Vraag een liefhebber wat de beroemdste Provence rosé is en bijna zonder uitzondering zal het antwoord ‘Domaine Ott’ luiden. Onze vaderlanders die de terrassen aan de Franse zuidkust frequenteren, zijn het hoe dan ook snel eens over wat er bij de ober besteld gaat worden: ‘Doe mij maar een Ottje.’

Maar als het aan Château d’Esclans ligt gaat daar verandering in komen. Aan ambitie en materiaal geen gebrek. ‘There has to be something to challenge Domaine Ott’ meent eigenaar Sacha Alexis Lichine.

Een uitdaging die deze telg uit een gereputeerd Bordeaux-geslacht is aangegaan met de hulp van Patrick León, een buurtgenootje die eerder wijn-eindverantwoordelijk was op Mouton-Rothschild. Onder andere tachtig jaar oude grenachestokken, lagering op Frans eikenhouten demi-muids (500 liter vaten) en bâtonnage moeten de rest doen en de wijnen van Château d’Esclans ‘tot de beste van de wereld’ maken.

In ieder geval verschiet wat de prijs van de topcuvée betreft zelfs de duurste Ott van kleur: ‘Garrus’ kost meer dan zeventig euro. Toegegeven, het is een prachtige wijn. Met veel finesse, elegantie, diepgang, complexiteit en een talmende afdronk.

De iets eenvoudiger ‘Les Clans’ werd door een collega zelfs bejubeld als ‘dit is geen rosé, dit is Meursault.’ En dan valt een eurootje of vijftig wel weer mee natuurlijk.

Enfin, even naar hun instapmodelletje, ‘Whispering Angel.’ Deze mag met zijn € 19,95 (l’Exception-Lenselink) nog sympathiek geprijsd worden genoemd. En ik vind het overigens ook een betere besteding dan voor hetzelfde geld drie of vier flessen uit de budgetsfeer te kopen

De afgelopen maanden heb ik honderden flessen rosé beoordeeld. En het viel met name bij die voordeligere uitvoeringen niet mee. Welbeschouwd leek het of door veel makers alleen de kleur serieus werd genomen.

Bleekroze (de Provencekleur) is de wereldwijde wijnmode. Ik proefde echter vaak het tegenovergestelde. Helrode winegums. Frambozendrups. Aardbeienfruitella. Kersenplak. Als ik bofte.

Door niet al te beste oogsten in 2013 in Frankrijk en Spanje, de belangrijkste rosé producerende landen, kreeg ik ook veel smakeloos, waterig of bitter materiaal in het glas.

Dan liever onder het motto ‘duur is goedkope wijn die vies is’ wat dieper in de buidel tasten en ‘Whispering Angel’ aanschaffen.

Daarin klinkt de fluistering van een delicaat droge kruidigheid. De wijn is verfijnd en elegant. Zweeft tussen perzik en bosaardbeitjes. Toucheert met de voetjes tijm. En wappert op een fris zomerbriesje door richting gedroogde abrikoos en rozemarijn.

Sacha Alexis Lichine roept ons op om toch vooral eens op zijn domein langs te komen:

‘In the Esclans Valley angels whisper, if you drink this wine you might hear them. If you visit us, you might see them…’

Hoewel, wie goed luistert, hoort er wel de roep in om het gerecht dat collega De Vos vandaag in de krant op het menu heeft.

 

    • Harold Hamersma