Crematorium

Bij het regelen van de crematie van mijn schoonmoeder moesten wij een kist uitzoeken. We kozen voor het meest gangbare model, waarop de medewerkster van het crematorium ons wees op het wat duurdere Friese exemplaar, deze was misschien beter geschikt voor haar, zij is immers Friezin.

Ik antwoordde haar: „Nee dat doen wij niet, want hij gaat uiteindelijk toch de oven in.”

De volgende dag kwam dezelfde medewerkster langs om de kleding op te halen die mijn schoonmoeder in de kist zou dragen. Ik gaf haar een pakketje nieuwe kleren mee die mijn schoonmoeder waarschijnlijk voor deze gelegenheid gekocht had, aangezien de prijskaartjes er nog aan zaten.

Toen de medewerkster die nieuwe kleren zag zei ze: „Ook zonde om die aan te doen, ze worden toch verbrand.”

Hans Brinkman-Leferink