Geert Mak bij De Groene - een kleine democratie

Portret van Geert Mak. Foto NRC / Merlijn Doomernik

Nieuwssites, blogs en sociale media. De journalistiek verandert in razendsnel tempo. Hoe werd de krant in de vorige eeuw gemaakt? NRC-redacteur Rosan Hollak sprak met vijf journalistieke grootheden over de journalistiek in hun tijd. Vandaag: Geert Mak. 

Als zelfs de Donald Duck jouw naam gebruikt, dan heb je het gemaakt. Geert Mak (of Geert Kwak) is een schrijvende legende. Misschien ken je ‘m van zijn boeken De Engel van Amsterdam (1992), De Eeuw van Mijn Vader (1999) of In Europa (2004). Maar Mak werkte ook bij NRC Handelsblad en De Groene Amsterdammer. Hij studeerde rechten en sociologie aan de UvA en de VU.

Vandaag publiceert NRC Handelsblad het complete interview met Mak.

Lees hieronder vast een aantal fragmenten uit het artikel. Over De Groene:

Er was geen hoofdredacteur, het collectief was de baas. “Je had twee informele aanvoerders, Paul Brill en Maarten van Dullemen, verder waren we om de beurt een paar weken eindredacteur. Er heerste een soort gentlemen’s agreement: bij twijfel liet je een stuk aan de anderen lezen. De sociale controle was groot. We waren een permanent draaiende mini-democratie. Totaal bottom-up.”

Op vrijdag kwamen de eerste stukken binnen. Op maandag was het volle bak op de redactie. “Alleen maar geratel van typemachines. Het rook naar oudbakken koffie, alles stond blauw van de rook. Dinsdagochtend waren we om een uur of zeven klaar.”

Vroeger maakte je zo’n blad nog heel anders, zegt Mak. Als een stuk te lang was, moest een zetter de laatste alinea’s er met een fijn mesje uitsnijden.

“Een goed bericht of opiniestuk kan je van onderaf afsnijden. Als zoon van een dominee eindigde ik mijn stukjes vaak met een klaroenstoot, maar die schreef ik dus al een paar alinea’s eerder. Zo wist ik zeker dat de kern van mijn verhaal niet verloren zou gaan.”

Hollak ging bij Mak op bezoek en sprak hem over het werk bij De Groene, de primitieve manier van produceren en over hamburgers eten met meisjes.

Lees ook: ‘We hadden geen hoofdredacteur(€)

    • Sterre van der Hee