Opinie

Doorzetten bij een one nights-tent

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Zo stond ze met een horde trippende tieners op Dekmantel. „De wangen vol glitter, de ogen kogelrond.”

Mag ik een one nights-tent? Golf van hilariteit over de redactie. Zeg het maar eens hardop. Is goed, zei Devin Malone uit Alaska, ontwikkelaar van de eendagstent. Even later stond hij met een Albert Heijn tas voor de deur. Malone is ‘dol op festivals’ maar heeft een hekel aan ‘shitty’ kampeermateriaal. Dus maakte hij een tent van wit plastic die makkelijk te recyclen is. Volgende week te koop op Lowlands, nu te bestellen via psssh.nl en afgelopen weekend te testen in het Amsterdamse Bos.

Daar ging het avontuurtje verder tijdens Dekmantel Festival, waar voor het eerst een camping aan het terrein was toegevoegd.

Een camping had nog nooit zo weinig te maken met vouwwagens, Teva-sandalen en rummikuppen voor de tent. Een horde trippende tieners in croptops en afgeknipte Levi’s 501 trok door het woud. De wangen vol glitter, de ogen kogelrond. De voertaal was Engels, Spaans en Frans, de gemiddelde leeftijd negentien. Kruistocht in spijkerbroek! Of er ook ruimte was voor een one nights-tent? De campingjongen keek aarzelend naar de blauwe DEEN-tas waar de gele pvc-buizen uitstaken. En toen naar de chagrijnige vriend die de supermarkttas een half uur gedragen had. Hij gaf een extra campingbandje mee en haalde zijn schouders op, alsof hij wilde zeggen, ‘succes’.

Geen mens wil vrijwillig aan de one nights-tent als er vlakbij een fatsoenlijk bed wacht. Met die gedachte troostte ik mezelf toen ik tien uur later alleen tussen de clubkids stond te wachten voor campinghekken. Petrus 2014, de security guard, controleerde drie keer of ik wel echt een campingbandje had.

‘Ik ben ook alleen’ merkte de buurvrouw bemoedigend op toen ik de pvc-buizen in elkaar schroefde. Daarna trok ik de tent uit het plastic. Supersize me! Net als een wegwerptent verdriedubbelde hij in een wip. Anders dan zo’n snelle werptent, stond hij niet binnen een seconde. Want, waar moesten de stokken in? Na vijf minuten wild rondprikken gaf ik het op. Ik kreeg hem niet omhoog.

Ja, het was donker. En ja, ik had gedronken, maar is dat niet normaal voor een one nights-tent? De buurvrouw bood me haar bagagetent aan, zonder matras. Nee, zei ik, met een laatste restje waardigheid. Gaat het wel een beetje mevrouw, vroeg een jongen toen ik met de wolk landbouwplastic over het terrein terugliep.

De mat heb ik de volgende dag thuis opgepompt. Binnen drie minuten lag er een prima luchtbed. De tent wilde ik ook een tweede kans geven. Overdag zag ik alles veel helderder. Zoals de transparante ingang voor de stokken. Maar helaas, mijn kans was verkeken: die waren blijven liggen op de bosgrond. Soms moet je even doorzetten bij een one nights-tent.