Cultheld wil premier worden

Londense burgemeester bedreigt als Lagerhuislid positie van Cameron

Boris Johnson, de razend populaire burgemeester van Londen. Foto EPA

Eindelijk is de knoop doorgehakt. Na vier jaar speculatie en gedraai maakte Boris Johnson, de populaire burgemeester van Londen, gisteren bekend het Lagerhuis in te willen.

En dat is een veeg teken voor de huidige premier David Cameron. Die reageerde vanaf zijn vakantieadres weliswaar op Twitter met de woorden: „Fantastische nieuws dat Boris wil meedoen aan de verkiezingen van volgend jaar. Ik heb altijd gezegd dat ik mijn sterspelers op het veld wil zien.” Maar algemeen wordt aangenomen dat Johnson Cameron wil opvolgen, en kennelijk acht hij nu de tijd rijp.

Daarvoor is een Lagerhuiszetel onontbeerlijk; Britse kabinetsleden zijn altijd tegelijk Kamerlid. De enige caveat is dus nog dat er een Conservatieve partij in een kiesdistrict moet zijn dat Johnson wil hebben, en dat hij daar over negen maanden moet winnen.

Kiesdristrict Uxbridge?

Het eerste – het vinden van een kiesdistrict – is niet makkelijk. Johnson heeft beloofd zijn termijn als burgemeester af te ronden, en die loopt pas in 2016 af. Om die belofte niet te verbreken, wat zijn tegenstanders onmiddellijk als munitie zullen gebruiken, moet het district op reisafstand van Londen liggen. Genoemd wordt Uxbridge, de laatste halte van metrolijn Metropolitan.

Gezien zijn populariteit lijkt winnen geen probleem. De 50-jarige Johnson is ondanks zijn eeuwig gekreukelde pakken en overhemden en een bestudeerd chaotische blonde haardos een onwaarschijnlijke cultfiguur, en werd als Conservatief politicus twee keer tot burgemeester gekozen in een stad die verder overwegend Labour stemt. Dat komt met name door zijn liberale sociale ideeën en zijn softere houding ten opzichte van immigratie.

Zijn bevoorrechte opleiding wordt hem niet kwalijk genomen, wat wel bij Cameron gebeurt. Men vergeeft hem zijn hoge en dubbele salaris (naast burgemeester is Johnson goedbetaald columnist voor de Daily Telegraph), en men vergeet zijn vele politieke en seksuele affaires (die hem in 2004 een post in het schaduwkabinet kostten).

Dat geldt althans voor de gewone kiezer, en dan met name voor degenen die ontevreden zijn over de huidige partijleiders. Voor hen symboliseert Johnson net als Nigel Farage, partijleider van de rechtse UK Independence Party, een ander geluid, zo bleek uit een peiling van de Conservatieve partijprominent Lord Ashcroft.

Imago van een clown

Maar uit diezelfde peiling bleek ook dat Conservatieve kiezers vrezen dat Johnson niet serieus genoeg is. De burgemeester heeft het imago van een clown, die zodra hij ergens binnenkomt en nog voor hij een woord heeft gesproken, de lachers al op zijn hand heeft. Tweeënveertig procent van de ondervraagden dacht dat het burgemeesterschap vooral was bedoeld om publiciteit voor Londen te genereren – wat Johnson overigens uitstekend lukt.

Johnson is zich van dat imago bewust. Vorige week, bij de presentatie van een plan over Londens toekomst, was de burgemeester opvallend serieus. Hij gebruikte nog steeds prachtige volzinnen en citeerde in het Latijn, maar hij maakte geen ongepaste grappen, noch liet hij zich verleiden tot komische situaties – zoals twee jaar geleden toen hij aan een kabelbaan bleef hangen. Grote vraag is of die serieusheid op tijd komt, en of hij in negen maanden een aantal van zijn nog niet ingeloste beloftes voor Londen (waarvan meer sociale woningen de belangrijkste is) kan inlossen.

    • Titia Ketelaar