Ouwe chagrijn ontdooit, zoals te verwachten

De zelfingenomen makelaar Oren Little (Michael Douglas) rijdt in een witte sportauto met open dak naar zijn afspraak in schilderachtig Connecticut, met Joni Mitchells Both Sides Now op volle sterkte uit de speakers. Als hij uitstapt ziet hij een hond die op het punt staat op het gazon van een luxueus landhuis te poepen. Snel grijpt hij een geweer uit zijn kofferbak en schiet op het beest dat eindigt met een kledder verf op zijn achterste.

Het huis blijkt eigendom te zijn van Little. Zelf bewoont hij een van de vier appartementen in een complex met uitzicht op zee. De drie andere appartementen verhuurt hij, onder anderen aan Leah (Diane Keaton), een loungezangeres van standards als It Could Happen to You en Blue Moon.

Oren is een onuitstaanbare man die zich het liefst uit in beledigingen, geen enkel empathisch vermogen heeft en altijd egoïstisch handelt. Als zijn van hem vervreemde zoon, een voormalig drugsverslaafde, naar de gevangenis moet, weigert Oren voor diens dochtertje te zorgen dus biedt Leah aan tijdelijk op haar te passen.

De film werd geschreven door Mark Andrus, de scenarist van As Good As It Gets, waarin Jack Nicholson ook al een sarcastisch en nurks personage speelde – de botte Oren had zijn broer kunnen zijn.

And So It Goes is een romantische komedie voor 65-plussers, de film gaat niet over beginnende liefde maar over tweedekansliefde. En hij is net zo voorspelbaar als de gemiddelde romkom: geheel volgens verwachting ontdooit de grumpy old man geleidelijk en doet hij vervolgens verwoede pogingen om Leah in bed te krijgen – in liefde heeft hij geen zin meer. Of toch?

De film drijft vooral op de koppeling van Michael Douglas aan Diane Keaton, voor het eerst samen in een film. Als zij haar standards zingt, komt er altijd een moment waarop zij in huilen uitbarst omdat de liedjes haar aan haar overleden echtgenoot doen denken, iets waar Oren zich vreselijk aan ergert. Hij wil best haar manager worden maar dan zonder dat constante gesnotter. Toch heeft hij iets gemeen met haar, ook hij is weduwnaar. En beiden leven op van het contact met Orens kleindochter en hervinden zo het plezier in hun leven.

And So It Goes is zeker geen hoogvlieger, maar door het meedoen van Douglas (1944) en Keaton (1946) is hij toch nog enigszins genietbaar als bijdrage aan de snel groeiende lijst films voor ouderen – een lucratieve groeimarkt.