De Chinezen veroveren Vancouver

Rijke Chinezen verhuizen naar Canada. De vader van Mary Wang ook.

Chinese en Canadese kinderen bij de veertigste viering van Chinees Nieuwjaar in Vancouver, in februari 2013. Foto AP

Chen Wang staat bij de Porschedealer in Vancouver, Canada. De Chinese zakenman heeft al een villa van 4,5 miljoen euro. En nu wil hij een auto.

Bij de dealer werken veel Chinezen. Achter de balie, in de garage, bij de klantenservice. Ook de verkoper is Chinees. Chen Wang wil een Porsche Cayenne. Kan die deze week geleverd? Het leven is lastig zonder auto – de Chinese supermarkt is ver van zijn nieuwe huis.

Chen Wang krijgt hulp van Daniel Jiang, een 45-jarige Chinese makelaar in West-Vancouver, bekend om de weelderige villa’s. Zijn panden kosten rond de 2 miljoen euro. Zijn klanten zijn Chinees, getrokken door Daniels huizenblog.

Daniel schat dat 70 tot 80 procent van de villa’s in de hogere prijscategorieën in Vancouver naar Chinese kopers gaat. In West-Vancouver vormen Chinezen de grootste groep vreemdelingen: 10 procent van de bevolking. Vancouver herbergt één van de grootste Chinese gemeenschappen buiten China. Geschat wordt dat in 2031 een kwart van de inwoners Chinees is.

In de jaren 80 en 90 kwamen veel immigranten uit Hongkong, voordat China er zeggenschap over zou krijgen. Vancouver was de dichtstbijzijnde Engelstalige stad, Canada had een soepeler immigratiebeleid dan de VS.

Toen ik landde op het vliegveld van Vancouver zag ik op alle borden Engels, Frans én Chinees. Ik ben op familiebezoek, Chen Wang (51) is mijn vader. Hij heeft besloten de tweede helft van zijn leven hier door te brengen. Vergeleken met China zijn de mensen vriendelijker, is de natuur mooier en de lucht schoner. Wie kan probeert de luchtvervuiling in China te mijden.

In Richmond, een regio in Greater Vancouver waar Chinezen al lang de grootste bevolkingsgroep vormen, ondertekenden duizend mensen vorig jaar een petitie om te eisen dat er ook Engels of Frans komt onder de vele Chinese tekens op straat.

Huizenkopers betalen graag

Naast de Hongkong-Chinezen waren het vooral middle class kennismigranten die naar Canada kwamen. De laatste jaren zijn rijke Chinezen in de meerderheid in Vancouver. Ze komen Canada binnen op een speciaal visum voor investeerders. Wie een persoonlijk vermogen heeft van ruim 1 miljoen en zo’n 530.000 euro aan de staat leent, krijgt een permanente verblijfsvergunning. De regeling bestaat al 28 jaar, het aantal aanvragen is explosief toegenomen nu China steeds rijker wordt. Zo explosief, dat de regeling vorig jaar tijdelijk werd opgeschort.

In Vancouver wordt gevreesd dat de huizenbubbel barst als er niet genoeg Chinese kopers komen. Makelaar Daniel is niet bang: de waarde van zijn villa’s is nog nooit gedaald. Hij vertelt dat zijn klanten soms graag een hoge prijs betalen – hoe hoger de prijs, hoe groter het statussymbool. „Als Canada langzaam China-da wordt, is Vancouver de achtertuin van China’s rijken”.

Mijn vader kwam een jaar geleden per toeval op Daniels blog terecht. Hij werd gelijk verliefd op het pand dat hij nu heeft gekocht. Zes maanden duurde het voordat hij een visum kreeg om Vancouver te bezoeken voor een bezichtiging. Daniel: „Vaak zien Chinese kopers hun huis pas als ze met hun verhuisdozen op de stoep staan.”

Chinese keuken

Daniel ging zich acht jaar geleden op Chinese kopers te richten, toen hij merkte dat blanke kopers altijd blanke makelaars zochten. Dan doen Chinezen dat vast ook, dacht hij. Een goede zet. Collega’s sturen hem nu als eerste de topklasse villa’s op – voordat ze op openbare sites worden geplaatst. Omdat ze weten dat Daniel ze zo kwijtraakt. Maar zijn werk is nog lang niet klaar als hij een huis heeft verkocht.

Zo moest Daniel dit voorjaar het huis in gereedheid brengen voor mijn vader. Door visumproblemen kon hij niet eerder verhuizen. Dus liet Daniel met zijn assistenten het huis opruimen, de zwembaden schoonmaken en de verzekering afsluiten. Op het allerlaatst moest hij ook de koelkast vullen. Mijn vader spreekt de taal niet, hoe moet hij straks eten kopen?

Gelukkig heeft Daniel een heel netwerk opgebouwd van Chinese dienstverleners. Mijn vader zal straks een bankrekening openen bij een Chinese bankmanager, zijn huis zal worden schoongemaakt door een Chinese bediende en hij wordt rondgereden door een Chinese chauffeur.

In sommige Canadese huizen komen speciale Chinese keukens. Een open keuken is dan niet zo handig met al die rook en geuren. En de Chinese geluksgetallen 6, 8 en 9 worden te pas en te onpas verwerkt in alles, van vraagprijzen tot huisnummers.

Lokale kopers voelen zich uit de markt gedrukt door de Chinezen. Wat ook niet hielp: een Canadese tv-zender liet zien hoe Chinese huismoeders voedselbonnen ophaalden in hun BMW’s. Maar de grootste klacht is dat de nieuwe Chinese bewoners niet bijdragen aan de lokale economie. „Chinezen doen alleen zaken met Chinezen”, erkent Daniel.

De Canadese minister van Immigratie, Chris Alexander, gaf toe dat de visumregeling niet meer werkte. Veel mensen die een visum kregen, wonen niet eens in Canada. Er zijn geen meetbare resultaten op gebied van onderwijs of economie.

„Maar Canada heeft de Chinezen ook nodig”, legt Daniel uit. Vancouver ligt in British Columbia, een provincie zonder veel industrie. De belastinginkomsten, die de verkoop van huizen oplevert, zijn zeer welkom.

Deze zomer is het weer mogelijk visa aan te vragen. Wel is de drempel nu verhoogd: investeerders moeten minstens 2,6 miljoen euro bezitten en bereid zijn ruim 1 miljoen uit te lenen. Of er voor kiezen ruim 3 ton te schenken aan de overheid. „Dat is niks voor Chinese rijken”, zegt Daniel.

Mahjong

Maar eenmaal in Canada ontdekken zijn klanten dat het leven hier niet zo makkelijk is als ze dachten. Ze schrikken van de stilte en rust. „Sommigen spelen hele dagen Mahjong”, zegt Daniel. Hij is bevriend geraakt met veel van zijn klanten, want „ze kennen hier niemand anders”.

Big Momma City noemen Chinezen Vancouver, omdat niet zelden alleen de vrouwen en kinderen blijven. De mannen zijn vaak in China. Daniel: „Ze zijn gewend heel snel heel veel geld te verdienen, maar dat kan niet in Canada. Alles wat nodig is, is er al.”

Sommige immigranten zijn corrupte partijfunctionarissen die hun familie naar het veilige buitenland sturen. Daniel ziet af en toe megapanden die duidelijk in alle haast zijn verlaten – met omgevallen meubels. „Dan weet je dat er iets is gebeurd.” Wie machtig of rijk is in China kan door politieke machtsspelletjes in de gevangenis belanden.

Het onderhandelen bij de Porschedealer duurt lang. Daniel is moe – hij heeft gisteren tot ver na middernacht doorgewerkt om in elke hoek van de megavilla een wifisignaal te krijgen. Het is niet zeker dat mijn vader deze week nog de Cayenne kan krijgen. Ook niet tegen extra betaling. De verkoper legt uit dat er in Canada wachtlijsten zijn, vaste arbeidsuren, vakbonden. Hij besluit dan toch maar voor het model Panamera te gaan, zodat hij vandaag al kan wegrijden.

    • Mary Wang