Betutteling door morele ambiguïteit

Het pompeus klinkende Gods Will Be Watching won vorig jaar de prijs voor het beste idee bij Ludum Dare, een wedstrijd snel spelletjes maken. Dat idee is nu uitgewerkt tot een lange, geduld vereisende indiegame waarin ethische kwesties centraal staan. Helaas blijkt het als totaalvertelling een sciencefictionniemendalletje vol clichés, een raamwerk dat individuele scenes aan elkaar koppelt, waarin zogenaamd zware beslissingen moeten worden genomen. Martel je je gijzelaars of stel je ze gerust? Offer je een teamlid op zodat er sneller een vaccin is, of wacht je daarmee en riskeer je meer slachtoffers?

Het spel is zo dol op dit soort morele ambiguïteit dat je je vooral betutteld voelt. Erger is dat je elke optie zal moeten proberen voordat een gewenste oplossing is gevonden die het spel verder brengt. Deze ‘trial and error’-speelstijl staat haaks op het thema onomkeerbaarheid. Keuzes zijn daardoor nooit lastig te nemen in Gods Will Be Watching. Besluiten om verder te spelen is dat wel.

    • Rogier Kahlmann