Alleen tuinkabouters overleven tussen het afval van Avri

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Afval scheiden bij afvalverwerkingsbedrijf Avri te Geldermalsen
Wie: Senior communicatieadviseur Mari den Hartog, medewerker milieustraat Jan van Beusichem, afvalstortster Tineke Geurts en een paar gehavende tuinkabouters.

Het vuilnisverwerkingsbedrijf Avri staat achter een gigantische grijze berg. “Dat is het afval waar écht niets mee gedaan kan worden”. Mari den Hartog, communicatieadviseur, maakt een zwaai met zijn arm. “Huishoudelijk afval van voor 1990, vervuilde grond, asbest.”

Daar kan geen biogas of compost van gemaakt worden, zoals met GFT-afval. Of petflessen en fleecetruien zoals met plastic afval gedaan wordt. Het kan zelfs niet naar de verbrandingsovens in Nijmegen, zoals met het restafval gebeurt. “Maar we willen binnenkort zonnepanelen op deze berg leggen. Hebben we er toch nog wat aan”, stelt Den Hartog.

Miljoenen vuilniszakken

Avri is een van de vele vuilnisophaalbedrijven in Nederland. Bij zo’n 93.000 adressen haalt het bedrijf het vuil op. Miljoenen en miljoenen zakken. En dan brengen de mensen zelf ook elke dag ladingen kapotte wasmachines, gesnoeide takken, banken waar de veren uitsteken en  halflege verfpotten naar de zogenaamde ‘milieustraat’ van de Avri.

Tineke Geurts komt een lading gebroken spiegels brengen. Uit haar failliet gegane kledingwinkeltje. “Ongeluk hè, moet ik zo snel mogelijk vanaf.” Dat kan, maar wel even opletten. Die spiegels mogen dus niet in de gewone glasbak. “Daar mag alleen verpakkingsglas in”, legt Den Hartog uit. “Ja, daar zijn we heel precies in.”

Buitenlands afval

Want anders loopt de hele recyclingcyclus in de war. En daar wordt in de wereld van het afval nou juist zoveel waarde aan gehecht. Sterker nog, ze hebben bij Avri net een nieuw systeem ingevoerd: voortaan moeten mensen betalen voor elke keer dat ze hun grijze bak laten legen. Al kost dat maximaal zes euro, de eerste resultaten zijn goed: een derde minder restafval doordat alles beter gescheiden wordt.

“Als je de mensen in hun portemonnee raakt dan veranderen ze wel”, knikt medewerker Jan van Beusichem. Hij let zelf ook extra op - zijn kliko is nu minder snel vol. “Afval sorteren is profiteren, zeg we hier altijd.”

Minder werk dus voor de verbrandingsovens. “Nee, want in Nederland wordt vooral veel afval uit het buitenland verbrand”, legt Den Hartog uit. “Bootladingen vol uit Engeland en Italië.”

De spiegels van Geurts kletteren de daarvoor bestemde bak in. Ze zullen vermalen of gesmolten worden voor hergebruik, net als al het andere dat door de poorten van de Avri komt. Behalve de incidentele tuinkabouter die soms tussen het puin wordt aangetroffen. Die wordt gered en krijgt een plekje naast de asbestberg.

 

 

    • Bo van Houwelingen & Caroline van Keeken