Ga toch vissen!

Vakantiegenoegens, Part Deux. Garnalen vangen is kinderspel. De meeste mensen denken dat dit letterlijk het geval is. Ze kopen bij de lokale afzetter – ook voor al Uw Loom – een schuifnetje en laten hun kroost daarmee vervolgens aan de waterkant aan hun lot over. Dom, want ze laten een fijne, eenvoudige bisque aan hun

illustratie jet peters

Vakantiegenoegens, Part Deux. Garnalen vangen is kinderspel. De meeste mensen denken dat dit letterlijk het geval is. Ze kopen bij de lokale afzetter - ook voor al Uw Loom - een schuifnetje en laten hun kroost daarmee vervolgens aan de waterkant aan hun lot over. Dom, want ze laten een fijne, eenvoudige bisque aan hun neus voorbij gaan. Je hoeft namelijk geen volwassen kor langs de branding te zeulen voor een goeie pan bisque, of cocktails zo je wilt, die schuifnetjes zijn net zo goed.

Het uitblijven van de winter en de hitte van het voorjaar, maakt dat het garnalenseizoen drastisch is vervroegd. Al in juni hadden ze soms een grootte die je in september verwacht. Niet dat er op dit moment geen kleine grises zijn, maar de jacht is terecht geopend. De kottertjes die nauwelijks een paar honderd meter van het strand ziet koersen, getuigen daar ook van.

En over geld verdienen gesproken: je kunt de netvissende kinderen ook ‘Heiploegje’ of ‘Puultje’ laten spelen en uitbetalen per handje gevangen garnaal. De vangst moet worden afgespoeld in zeewater, dan verliezen ze eventueel plakkend zand, maar geen smaak, wat wel het geval is bij garnalen die je in de keuken met zoet water behandelt.

Met ongepelde, voorgekookte garnalen van de markt lukt de bisque trouwens ook. Maar zelf vangen blijft eindeloos veel beter, want de conserveringsmiddelen - het ‘bepoeieren’ - ontbreken. Nog een onderschat gerecht: gefrituurde garnaal, een paar minuten maar en vervolgens drogen in de oven, voor een bros resultaat. Dat is geen platte snack, Edwin Vinke van de Kromme Watergang (twee sterren) serveert ze ook. Grote kans overigens dat zich tussen de garnalen ook strandkrabben bevinden. Die gaan altijd terug, maar die vormen in Venetië niet voor niets de basis voor een signature-soep van die stad.

    • Menno Steketee