Hoe meer uren triatleten sporten, des te slechter hun gebit

Achter elkaar 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en dan nog een marathonafstand van ruim 42 kilometer hardlopen – een triatlon voltooien dus – is niet goed voor je gebit. Triatleten lopen door hun intensieve trainingen een verhoogde kans op het krijgen van tandbederf en tanderosie, het oplossen van het glazuur op hun tanden en kiezen. Dat concluderen Duitse onderzoekers op basis van vergelijkend speekselonderzoek (The Scandinavian Journal of Medicine and Science in Sports, juni, online).

De onderzoekers vergeleken een groep van 35 actieve triatleten met een niet-sportende controlegroep. In rust was er geen verschil, maar tijdens de trainingen nam de hoeveelheid speeksel in de mond bij de atleten plotseling significant af. Tegelijkertijd steeg de zuurgraad van het speeksel, waarschijnlijk ter compensatie van de verminderde hoeveelheid mondvocht. Zulke veranderingen kunnen tanderosie in de hand werken.

De onderzoekers constateerden evenwel dat de sporters niet meer gaatjes in hun tanden of kiezen hadden dan controlepersonen. Maar de triatleten die relatief het meeste aantal uren per week trainden, hadden gemiddeld ook meer cariës.

Sporters gebruiken daarnaast vaak veel suikerhoudende, zure dranken om hun energievoorraad en vochtbalans op peil te houden. Dat was het geval in het Duitse onderzoek en was eerder al vastgesteld bij triatleten uit Nieuw-Zeeland (International Journal of Sports Medicine, 17 mei 2011). In die studie bleek bijna 84 procent van de sporters tijdens hun trainingen en wedstrijden sportdranken met een lage zuurgraad te drinken. En bijna 94 procent at tijdens het trainen suikerrijke voeding.

De studies tot nu toe zijn kort van duur geweest en uitgevoerd met kleine aantallen proefpersonen. Of duursporters door hun activiteiten daadwerkelijk slechtere gebitten hebben dan anderen, moet nog in epidemiologisch onderzoek aangetoond worden.

    • M.A.J. Eijkman